یک بیت شعر زییا بنویسد

[محمدابراهیمی]

سا ل ها دل طلب جام جم از ما می کرد
و انچه خود داشت ز بیگانه تمنا می کرد

[محمدابراهیمی]

گو هری کز صدف کون و مکان بیرون است
طلب از گمشدگان لب دریا می کرد

[arix]

طبع من این نکته چه پاکیزه گفت *** سهل بود خوردن افسوس مفت مردم این ملک ز که تا به مه *** هیچ ندانند جز احنست و زه هر کسی اندر غم جان خود است *** فارغ از اندیشه ی نیک و بد است بعد که مردم همه یادم کنند *** رحمت وافر به حیاتم کنند زانچه پس از مرگ برایم کنن *** کاش کمی حین بقایم کنند دل به کف غصه نباید سپرد *** اول و آخر همه خواهیم مرد

ابلیس شبی رفت به بالین جوان *** آراسته با شکل مهیبی سر و بر را گفتا که منم مرگ و اگر خواهی زنهار *** باید بگزینی تو یکی زین سه خطر را یا آنکه پدر پیر خودت را بکشی زار *** یا بشکنی از خواهر خود سینه و سر را یا خود ز می ناب کشی یک دو سه ساغر *** تا آنکه بپوشم ز هلاک تو نظر را لرزید از این بیم جوان بر خود و جا داشت *** کز مرگ فتد لرزه به تن ضیغم نر را گفتا پدر و خواهر من هردو عزیزند *** هرگز نکنم ترک ادب این دو نفر را لیکن چو به می دفع شر از خویش توان کرد *** می نوشم و با وی بکنم پاره ی شر را جامی دو بنوشید و چو شد خیره ز مستی *** هم خواهر خود را زد و هم کشت پدر را ای کاش شود خشک بن تاک و خداوند *** زین مایه ی شر حفظ کند نوع بشر را

[محمدابراهیمی]

حسب حا لی ننو شتیم وشد ایا می چند
محرمی کو که فرستم به تو پیغا می چند

[محمدابراهیمی]

خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت
به قصد جان من زار نا توان انداخت

نبود نقش دو عا لم که رنگ ا لفت بود
زمانه طرح محبت نه این زمان انداخت

[hamed65]

بنفشه، طُرّه‌ی مفتول خود گره می‌زد
صبا، حکایت زلف تو در میان انداخت

(ایرج بسطامی این شعر حافظ را در آلبوم "خانه بوی گل گرفت" بسیار زیبا اجرا کرده)

[محمدابراهیمی]

ز غفلت با تبه کاری به سر بردم جوانی را
کنون از زندگی سیرم نخواهم زندگانی را

[محمدابراهیمی]

ای دل به کوی عشق گذاری نمی کنی
اسباب جمع داری و کاری نمی کنی

[محمدابراهیمی]

فکر بلبل همه ان است که گل شد یارش
گل در اندیشه که چون عشوه کند در کارش

[محمدابراهیمی]

دلر بایی همه ان نیست که عاشق بکشند
خواجه ان است که باشد غم خدمتکارش