سلام نه پسر خوب نه شما بدید نه این خانم هر دوتون هنوز خیلی جوان هستید. اگه فکر میکنید هیچ تغییری در احساساتتون در آیند ه ایجاد نمیشه به هم چند سال وقت بدید. یعنی شما اگر مطمئن هستید از خودتون از ایشون هم بخواین که با حفظ خودش چند سال دور باشید تا وقتی به یک جایی رسیدید و مطمئن هم بودید همه چیز رو رسمی کنید. هر چند خیلی پسرها و دختر ها زود هم نامزد میکنند. اما الان مشکل از نحوه ارتباط شما نیست مشکل از این هست که شما هیچ کدوم از شرایط ازدواج را ندارید. مخصوصا سن شما خیلی پایین است و امکان اینکه دو سه سال دیگه کلا یک آدم دیگه ای بشید خیلی زیاده. اینها رو میگم چون من هم یک روزی همسن و سال شما بودم و خیلی هم مشتق ارتباط با جنس مخالف. اما وقتی وارد دانشگاه میشید. یک دنیای جدید در مقابلتون قرار میگیره. آدمهای جدیدی میبینید و یکدفعه ذهن و فکر شما با آموخته هاتون تغییر میکنه . یکدفعه میبینید از یکی از همکلاسهاتون خوشتون اومده که کاملا هم سلیقه شماست. بعد شما میمونید کلافه. که ای بابا چرا اینقدر عجله کردم و... حالا فرضشو کنید این اتفاق برای اون دختر خانم هم بیفته و ...
خلاصه اینکه وقتی توی شرایط ازدواج نیستید( سنی - تحصیلی ـ مالی) اصلا درست نیست که به کسی این پیشنهاد را بدید. سن شما سن وابستگی است و این اتفاق طبیعیه اما اگر میخواین این رابطه رو ادامه بدید و هیچ به حرف کسی گوش نمیدید حداقل رسما نامزد کنین. عقد نکنید اما یکجوری که خانواده ها در جریان باشن وگرنه ممکنه به فساد کشیده بشه. نه از طرف شما. دخترها وقتی زیاد راحت و بدون اطلاع خانواده در ارتباط با پسری باشن اینکار براشون عادی میشه. برای خودتون هم همینطوره و یک گذشته سیاه توی پروندتون تا ابد میمونه وحتی خودتون هم از بیاد آوردنش ممکنه ناراحت شین. من خودم همسن و سال شما که بودم یکی از همسایه ها عاشقم شده بود و به شدت میگفت که میخواد باهام ازدواج کنه من فقط ازش خواستم دو سال صبر کنه اگر در احساساتش تغییری حاصل نشد بیاد خواستگاری که البته توی دو سال چون از هم دور شدیم آتیشش کم شد و یادش رفت.
علاقه مندی ها (Bookmarks)