فغان از دست دل!

[hamed65]

شعر زیبایی نوشتید.

این شعر هم زیباست:

همچو نی می نالم از سودای دل *** آتشی در سینه دارم جای دل من که با هر داغ پیدا ساختم *** سوختم از داغ نا پیدای دل همچو موجم یک نفس آرام نیست *** بسکه طوفان زا بود دریای دل دل اگر از من گریزد وای من *** غم اگر از دل گریزد وای دل ما ز رسوایی بلند آوازه ایم *** نامور شد هر که شد رسوای دل خانه مور است و منزلگاه بوم *** آسمان با همت والای دل گنج منعم خرمن سیم و زر است *** گنج عاشق گوهر یکتای دل در میان اشک نومیدی رهی *** خندم از امیدواریهای دل

راهی سراغ دارید بشه از دستش خلاص شد؟

زدست دیده و دل هر دو فریاد *** که هر چه دیده بیند دل کند یاد بسازم خنجری نیشش ز فولاد *** زنم بر دیده تا دل گردد آزاد

البته این راه همیچن مناسب به نظر نمی رسه! :)

حالا چرا می خواهی از دست دل خلاص بشی؟

شما هم مثل همه ، یک انسان هستی با تمام ویژگی هایی که مختص آدم ها هست
با یک عالمه عاطفه و احساس
اگر این عاطفه و احساس را نداشتیم
هیچ مشکلی نه در دنیا ایجاد می شد نه در آخرتمون
می شدیم یه کامپیوتر
که دقیقا از یک متد و روش پیروی می کنه و نتایج قابل انتظار رو میده
ولی اگر اینگونه بخواهیم زندگی کنیم
مثل فرشته ها
اون وقت هیچ لذتی نمی بریم ، همه چیز خیلی عادی و تصنعی میشه ، کارها و اعمالمون بی ارزش میشه