اگر كمي حالت خشونت داشته باشه كه همسرتون حق داره ناراحت بشه و جبهه بگيره.نوشته اصلی توسط مادر دو کودک
اما اگر با رعايت كامل احترام و مهرباني و ... باشه
، اون وقت همسرت گوش ميده. اگر هم جبهه بگيره حتما به خاطر اين نيست كه مغروره، شايد هم به خاطر اينه كه نمي تونه قبول كنه كه قهرمان زندگي تو نيست.
گفتم كه مردا چقدر نسبت به انتقاد همسرشون حساسند.
در انتها هم از من خواستين كه در تاپيك ديگه تون نظر بدم، پس من سراغ اون بحث ميرم و در اين جا فقط حرفاي قبلي ام را كه شما بيشترش را قبول دارد، تكرار مي كنم. بگذارين تو اون تاپيك بيشتر بحث كنيم.
اما من كمي تاپيك هاتون را خواندم و ديدم كه شما همچين هم خوب توي اين انتقاد كردن عمل نكردين. اين ها حرف هاي خود شماست:
البته من هم خیلی در این مساله بهش سرکوفت زدم و خیلی شماتتش کردم که دیدم این شماتت ها بدترش میکنه و حتا مواقعی که بهش گفتم این کار را نکن بدتر انجام داده.
مثلا عصبانی که میشه به خصوص از دست داد و قال من که البته خودش مقصره میره اونکار را میکنه.
اما چند بار باها جنگ و جدال هم کردم و تهدیدش هم کردم که باید زودتر این کار را بگذاره کنار







اما اگر با رعايت كامل احترام و مهرباني و ... باشه
، اون وقت همسرت گوش ميده. اگر هم جبهه بگيره حتما به خاطر اين نيست كه مغروره، شايد هم به خاطر اينه كه نمي تونه قبول كنه كه قهرمان زندگي تو نيست.


علاقه مندی ها (Bookmarks)