نقل قول نوشته اصلی توسط eghlima
سلام
این دو روزه اصلا خوب رفتار نکردم و همسرم خیلی بهتر از من رفتار میکرد
اون این تعطیلات امامزاده داوود نرفت ولی من هم عذاب وجدان داشتم همم هزار تا فکر جور وا جور اومد تو سرم و منو همش بهونه گیر می کرد
روز پدر به همسر پدرم زنگ زدم و تبریک گفتم و همسرم قبلش مدام بهم می گفت نمی خواد زنگ بزنی ولی من زنگ زدم بدم نبود کمتر از یک دقیقه حرف زدیم و بدم قطع کردم
بدم شوهرم زنگ زد که تبریک بگه که مادر همسرم گوشی رو برداشت که صداش هم می اومد که بهش گفت زنگ زدم به گوشیت که بهت روز مرد و تبریک بگم ولی گوشیت خاموش بود در حالیکه ما خونه بودیم و خونه هم می تونست زنک بزنه بعدشم حال و احوال همه رو پرسید ولی یه کلمه اسمی از من نبرد آخه واقعا من کاری نکردم که بخوان با من این طوری رفتار کنند
منم بعد تلفن زدم زیر گریه و تمام تنم از ضعف اعصاب میلرزید آخه واسم تلخ واسه کار نکرده دارم مجازات میشم
شوهرم هم هر دفعه بهم میگه اونا نمی خوان با تو رفت و آمد کنند تو چرا اصرار میکنی
این حرفش منو خیلی ناراحت میکنه
روز دوم جمعه به محض اینکه من رفتم تو حیاط لباسا رو پهن کنم گوشی رو برداشت و به مامان و باباش زنگ زد بهش مگه حرف خصوصی داره که یواشکی.....
میگه نمی خوام تو ناراحت شی بازم مثل بچه ها اشکم سرازیر شد و زدم زیر گریه و گلگی کردم
میگه دیگه باهم اونجا نمی ریم
میگه خودم بدون اینکه تو بفهمی میرم
منم گفتم یا باهم میریم یا تنهایی نمی ری هر موقع خواستی تنهایی بری منم میرم خونه بابام و دیگه بر نمی گردم
من نمی خوام قطع رابطه کنم
دو روز تعطیلیم خراب شد سر کم طاقتی من من خیلی رفتارام بدون منطق شده می دونم ولی اونا منو....
دیگه نمی خوام رفت و آمد کنم وقتی اونا نمی خوان من چی کار می تونم بکنم؟
راهنماییم کنید دعوام کنید
می خوام عوض شم ولی نمی شه
زود همه چی یادم میره
به شدت نگران زندگیم هستم
می دونم نرفتن همسرم امامزاده چه عواقب بدی داره
سلام خواهرم
چرا احساس عذاب وجدان داري؟ گفتم كه شما مقصر نيستيد! اينقدر پاپيچ نشو! بگذار زمان مشكل رو حل كنه!
چند تا تمرين و كار قرا بكنيد... نكرديد!
مي دوني تا زمانيكه اينقدر عصبي و آشفته باشي نمي توني مشكلت رو حل كني... روز به روز نگران تر مي شي!
روشهايي كه گفتم رو بكار بگير و آرامش خودت رو بازيابي كن!
در مورد ارتباطت با خانواده شهرت قبلا گفتم چي كار كن! پرسيدي چي كار مي كنم بكنم! مي توني متعادل كني! همين! به خدا هيچ كار ديگه اي از دستت بر نمي آد و قرار نيست هم كار خارق العاده اي انجام بدي...
نرفتن امامزاده داوود هيچ عاقبت بدي براي زندگي شما نداره...عدم تعادل ست كه عاقبت خوبي نداره..
هيچ چيزي فعلا نگو... كار خوبي كردي تماس گرفتي با پدر همسرت!
آشفته نباش و آروم باش
وقتي مي بيني داري در موقعيتي قرار مي گيري كه آشفته ات مي كنه... به جاي بهانه گيري از موقعيت دوري كن! تمرين تنفس كن!
زمان خيلي چيزها رو حل خواهد كرد... در اولين فرصت آرامش،‌ با شوهرت در رابطه با تعادل در روابط صحبت كن و البته ايشون شايد بگه فلان و بهمان... مهم نيست جوابش! فقط در جريان باشه كه شما مشغول تغييرات هستي... همين كافيه!