درود بر تو آقای عاشقانه؛دوست دارم که یک وقت ناراحت نشوی،اما چند کلامی با تو سخنی دارم . . .
با این تعریفی هایی که از خودت کردی(حالا گیریم بنا بر گفته خودت برای تفهیم مطلب) آیا فکر می کنی اصلاً شرایط ازدواج را داری؟
آیاصرف اینکه کت و شلواری هستی یا با افرادی متأهلی که از تو بزرگتر هستند و دارای مناصب اداری بالا هستند رفت و آمد داری،برای تشکیل زندگی کافی است؟
ببین عزیز من!!الان مهمترین هدفت باید قبولی در آزمون کارشناسی باشد و بس.
شما که اینقدر به صفات خود اشاره می کنی،با این سن کم و با مدرک کاردانی(با این اوضاع و احوالی که داری باید خیلی مراقب انحراف ذهن و فکرت از آزمون باشی) و سربازی نرفته ای و کار هم نداری و از همه اینها مهمتر با این برخورد ساده انگارانه ای که نسبت به امر خطیر ازدواج داری،آیا فکر می کنی صلاح است که به تشکیل زندگی مشترک بیفتی؟؟؟
ببین الان تو در سنی هستی که بیشتر بدنت هورمون است و لاجرم دلی داری نازک و مهیای عشق و عاشقی!!اما باید با ابزار خرد و اندیشه مهار احساسات خود را در دست بگیری و البته پس از آزمونت آگاهی هایت را درباره ازدواج بالا ببری،من مطالب این تالار و رفتن پیش یک مشاور را اکیداً به تو سفارش می کنم.
موفق باشی.








علاقه مندی ها (Bookmarks)