اعتیاد به چت و اینترنت

[mm2011]

سلام دوست عزیز
من پست های شما رو که می خونم از لابلای صحبتاتون حس می کنم هی تلاش می کنین از این مشکل فرار کنین.سعی دارین هی طوری وانمود کنین که هیچ مشکل خاصی نیست و ما هم همه چیمون به جاست و اونم آدم خیلی مهربونیه و منم خیلی دوستش دارم و اونم منو دوست داره و به قول معروف همه چی آرومه!! و این مشکل خیلی کوچیک گاهی منو ازار می ده..
دوست عزیزم من که مشاوره می رم همیشه به من این حرف رو می زنه که بدترین و سخت ترین درمان مشکات خانوادگی و شخصیتی مربوط به افراد با تحصیلات بالا هست .هر چه میزان تحصیلات شخص بالاتر می ره پذیرشش از داشتن مشکل و همکاریش در درمان سخت تر میشه.اینو من بارها و بارها شنیدم.من مشاور نیستم که بتونم تشریح کنم علت این مساله چی می تونه باشه اونو باید از کارشناس این رشته بپرسین ولی احساس می کنم این در مورد شما صدق می کنه..مشکل به این واضحی و پر ریشه دارین و به نوعی دارین این رو توی زندگی و ذهنتون کمرنگ و کم اهمیت جلوه می دین..کسی که وقت و انرژی خودش رو که می تونست بهترین کارهای مفید رو به جاش انجام بده با لاس زدن(ببخشید البته این کلمه رو به کار می برم چون واقعا جایگزینی براش پیدا نکردم) اونم با افراد ناشناس (که البته اولش ناشناسن بعدش همشون خوب شناس می شن) می گذرونه حتما مشکل بی اهمیت و کمرنگی نداره..
بهتره یه کم در این مورد جدی و پیگیر باشین.
امیدوارم که به زودی مساله حل شه..ببخشید اگه صریح صحبت کردم.

اگه به نظرم کمرنگ و بی اهمیت بود هیچ وقت اینجا مطرحش نمی کردم. همسرم فرد درونگرایی هستش بر خلاف من. من واقعا نمی دونم تو ذهنش چی می گذره و وقتی که ازش می پرسم میگه من از زندگی ام راضی ام و قول می دم که دیگه تکرار نکنم ولی بازم به قولش عمل نمی کنه

از ارتباط خودتون بیشتر بگید؟
چه انتظاراتی از ایشون دارید؟
ایا احساس خوشبختی می کنید؟ اگر نه چه موانعی در راه خوشبختی شما وجود داره
به نظر شما چه مشکلی موجب می شه ایشون به روابط اینترنتی و چت گرایش داشته باشه؟
ایا فکر می کنید همه انتظارات ایشون رو براورده کردید؟
روابط جنسی شما منظم و متنوع هست؟

ضمنا خواهر عزیزم... نمی شه گفت این روابط خیانت هست... اما از اونجائیکه موجب ازردگی خاطر شما می شه باید با صبر و ممارست ریشه یابی کنیم
نگران نباشید...

سوال اولتون خیلی کلی هستش می شه مشخص تر بپرسید.
من ازش انتظار دارم بیشتر به فکر زندگی مشترکمون باشه. راستش اون احساس نمی کنه که ازدواج کرده. شاید این یکی از ریشه های کاراش باشه. چون ما قبل از ازدواج نزدیک 2 سال با هم دوست بودیم. اون موقع هم من کار می کردم و خرجمون رو می دادم و پس اندازمون هم دست من بود. اکثر اوقات هم من واسه زندگی تصمیم گیری می کنم و اون هم موافقت می کنه. راستش خودم از این وضعیت راضی نیستم ولی چاره ای هم نیست. یک بار که یک موضوعی رو به اون واگذار کردم که کارا رو انجام بده نتیجه ی بدی گرفتیم. در نتیجه یه جورایی احساس اجبار می کنم که واسه زندگی مون تصمیم های جدی رو بگیرم. اون هم اصلا مخالفتی نشون نمی ده و خیلی هم راضی به نظر میاد.
خودش می گه که به خاطر فشار کاری هست و واسه اینه که ذهنشو به موضوعه دیگه ای منحرف کنه. که به نظر من اصلا توجیه مناسبی نیست.

رابطه جنسی مون هم هفته ای 2-3 بار و بازم به نظر خودم هیچ گلایه یا شکایتی نداره و راضی به نظر میاد.
همون جور که گفتم خیلی تودار هست و من هم زیاد بلد نیستم که بهش نزدیک بشم شاید این هم یکی از دلایلش باشه