[size=large]سلام
شاید این مشکل خیلی از ماها باشه، فقط بعضی ها بهش بیشتر توجه می کنن و بعضی ها کم تر. یک بار از رادیو شنیدم که می گفت وضعیت فیزیکی دو نفر رو که یکی ادعا می کرد خیلی خونسرده و یکی خیلی عصبی بود توی موقعی که می خواستن سخنرانی کنن سنجیدن و علائم فیزیکی هر دو مثل عرق کردن، افزایش ضربان قلب، لرزش صدا و ... مشابه هم بوده فقط یکیشون به این علائم توجه می کرده و می ترسیده و اون یکی با بی توجهی به این علائم با شجاعت به سخنرانیش ادامه می داده.
درضمن اونهایی که تاریخ ها و اسامی یادشون می مونه، اینجوری نیست که همینجوری یادشون بمونه، اونها انقدر به این تاریخ ها دقت می کنن و برای به یاد نگه داشتنشون وقت و انرژی صرف می کنن که باورت نمی شه، وقتی هم ازاشون بپرسی می گن نه ما اصلا وقت براش نمی ذاریم، می دونی چرا؟ چون "وقت" برای آدم های مختلف تعاریف مختلف داره.
مثلا یه روز مامانم به من گفت لوبیا ها رو زیاد نپزی ها توی روغن یه تفت اش بدی کافیه. من لوبیا ها رو 2 دقیقه پختم در حالیکه بعدا فهمیدم منظور مامانم 20 دقیقه بوده
می بینی........ تو این مثال "وقت کم" به نظر من 2 دقیقه بوده در حالیکه به نظر مامانم 20 دقیقه بوده... [/size]
علاقه مندی ها (Bookmarks)