به نظر من اینکه این کار شدنی هست یا نه یک طرف قضیه است و اینکه چقدر ضروریه یک مساله دیگه .همونطور که دوستان گفتند امکان وجود چنین دوستی در عمل خیلی کمه اما اینکه آیا این امر توصیه میشه یا نه باید دید چقدر ضروری است و قراره این تجویز چه مشکلی را برطرف کنه اگر قراره که مشکل عدم صمیمیت همسران یا والدین و فرزندان با این راه حل بشه باید گفت صمیمیت گمشده را باید توی خانواده پیدا کرد نه بیرون از اون(حکایت کسی که انگشترش رو توی خانه گم کرده بود و بیرون از خانه دنبالش می گشت)
به نظر من همه این راه حل ها برای اینه که ما از کارکرد واقعی خانواده غفلت کردیم ما مثل آدمهایی شدیم که از خوردن انواع خوراکی های مفید دوری می کنند اونوقت دنبال شربت و آمپول تقویتی می گردند و احیانا بدون نسخه مصرف می کنندو دچار آفات افراط و تفریط میشن!
اگر زن و شوهر هاسنگ صبور هم باشند و اگر پدر و مادر ها بچه هاشو نو درک کنند دیگه حرف ناگفته و نیاز برطرف شده ای نیست که بیرون از خانواده دنبال برطرف کردنش بگردیم. شاید بگین این اگر ها توی واقعیت جامعه ما وجود نداره و فقط آرمان گراییه اما من میگم حالا که مشکل وجود داره چرا دنبال راه حل منطقی اون نباشیم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)