سلام.به نظرم شما باید به چند نکته توجه کنین:
1-آیا برای مادر شوهرتون زندگی میکنین یا برای خودتون؟مثلا این که میترسین عروس جدید هنر بشتری داشته باشه و توی دل مادر شوهرت بیشتر جا باز کنه برای من خیلی عجیبه! آخه مگه شما با ایشون ازدواج کرده که میترسی یکی دیگه بیاد جاتو بگیره؟
2-معمولا آقایونی که پدرشون فوت میکنه وابستگی بیشتری به مادرشون داره(نمونه اش همسر خود من) و معمولا از زمانی که بتونین زندگی مشترکتونو زیر یک سقف شروع کنین(چون شما تو دوران عقد هستین فکر کنم) با درایت شما این وابستگی کم میشه.باید سعی کنین مسیولیتهای بیشتری رو (البته تا جایی که ظرفیتشو دارن) بهشون بدین و وقت بیشتری دوتایی(نه در جمع خانواده) با هم بگذرونین.
3-زیاد از مادر شوهرتون ناراحت نشین.تجربه به من ثابت کرده که اکثر حرفهایی که مادر شوهرها میزنن نه از سر بغض و کینه بلکه به خاطر مصلحت خواهی فرزنداشونه.البته نمیگم همیشه حق با ایشونه ولی این هم نوعی از محبت که به مذاق اکثر عروسها خوش نمیاد(حتی خود من)
4-سعی کنین تصمیماتون با همسرتون پیش از اون که مادرش اصلا از ماجرا خبر دار بشه بگیرین بعد که شالوده ی کل تصمیمو چیدین به مادرشوهرتون اطلاع بدین.
5-روی اعتماد به نفستون کار کنین.باور کنین عروسی که تازه داره وارد خانواده میشه خیلی بیشتر از شما استرس داره و شما باید از ایم موقیتتون برای ثبات روابطتون با خانواده ی همسرتون استفاده کنین.
موفق باشین