RE: دوست دارم جواب نداره؟
منوجه منظورت نشدم اگه برم میان دنبالم
با شناختی که از اونا دارم اگه برم باهام رفتار بدی نمی کنند و عادی رفتار می کنند ولی در کل آدم های کینه ای هستن و مغرور و پر توقعی هستن که فکر می کنند کار خودشون درسته فقط از کوچکترین و کم اهمیت ترین مسائل می رنجند و اصلا غریب نواز نیستن
از بهم خوردن زندگی پسرشون می ترسن و ممکنه به پسرشون دور از چشم من بگن کارش اشتباه بوده
ولی اگرم نرم کسی سراغی نمی گیره
منم با این اوضاع روحیم اصلا تحمل حرف و حدیثو و گلگی و بی احترامی رو ندارم و تحملم کمه ولی اگر از نظر عاطفی از جانب همسرم قوی باشم می تونم تحمل کنم

نوشته اصلی توسط
ليلا موفق
تو نرو اقليما بذار اون بره.
بهش بگو چون دوستت دارم. دوريت را تحمل مي كنم. چون مي دونم اينطوري خوشحال مي شي پس منم با خوشحالي تو خوشحالم.
بذار بره به پاش زنجير نبند.
ببين مردا محبت را تو خريدن كت نمي بينند. اون ها محبت را توي آزاد گذاشتنشون، محدود نكردنشون، اعتماد كردن بهشون و زير پا نذاشتن غرورشون مي دونند.
آزاد گذاشتن اش را امتحان كن و اثرش را ببين.

ديگه هم هر وقت با شوهرت مشكل پيدا كردي هيچوقت درد و دلت را به مادر شوهرت نگو. مطمئن باش اون هيچ كمكي بهت نمي كنه البته اگه مشكلت را بيشتر نكنه.

درد و دل نکردم فقط می خواستم دلیل این همه جبهه گیری مقابلم رو بدونم که یه مشت حرف بی ربط بهم زد شاید اونا هم حق داشته باشند چون پسرشونو کمتر می بینند و توقع دارند این روزای پر کار بهشون کمک بشه چون اونجا این روزا خیلی شلوغه
تجربه درد و دل با مادر همسرمو دارم و می دونم کار اشتباهیه الان به این نتیجه رسیدم حرف زدن باهاش هم اشتباه بوده
[align=center]خوشبخت کسی نیست که مشکلی ندارد
بلکه کسی است که با مشکلاتش مشکلی ندارد .[/align]
علاقه مندی ها (Bookmarks)