+درد دل پسر ها

[نادیا]

گردآفرید عزیز چرا فکر می کنید که من از شما خوشم نمی آید تخریبی که ازش صحبت می کیند فکر نمی کنید زائده ذهن خودتون باشه که بر می گرده به همون بدبینی شما
اینجا همۀ ما عضو یک خانواده هستیم اگر هم انتقادی از هم داریم باید در کمال احترام و ادب و با خویشتنداری عنوان کنیم .نه با حمله به شخصیت اعضاء و گفتن حرفهای نادرست.
البته باز با همۀ این اوصاف شما بزرگ این تالار هستید و همیشه احترام و جایگاه خود را دارید.
و برای بار دوم عرض می کنم که شما برای من با ارزش هستید و من هم احترام خاصی برای شما قائلم .
اما ای کاش بزرگترها در بعضی مواقع به حرف کوچکترها هم توجهی داشته باشند.
اما در مورد مسئلۀ توقعات
این حرف شما درسته که وقتی می توانیم یک زندگی مرفه داشته باشیم پس چرا به دنبال چنین چیزی نباشیم
ولی منظور من مادیات در حد نیاز بود نه اون زندگی لوکس و تجملی که شاید نبودش باعث فشارهای روانی بعضی افراد بشه که البته این هم بر می گرده به میزان توقعی که از خودمون و زندگی داریم .
شما خودتون دیده اید که خیلی از آقا پسرها تا وقتی حرف ازدواج به میون می آید فورا بر می گردند و می گویند من تا ماشین و خونه و حقوق آنچنانی نداشته باشم ازدواج نمی کنم
این نشون دهندۀ توقع نامعقولی و زیادی هست که از خودش دارد.
در ضمن من این مطلب رو هم عرض کردم یک طرف دیگه قضیه که دختر خانمها هستند هم باید از سطح توقعات خودشون بکاهند که همۀ اینها در اصل بر می گرده به تربیت خانواده ..
اگر خانواده خوشبختی و سعادت را در مادیات خلاصه نکنه هیچ گاه فرزند این خانواده هم به دنبال خوشبختی در مادیات نخواهد بود.
در ضمن من به حرف خودم ایمان دارم چون من و همسرم با کمترین داشته هامون و بدون کمک پدرامون زندگی رو تشکیل دادیم و هر دوی ما سطح توقعات مادیمون را کاهش دادیم با اینکه مثل خیلی از جوانهای دیگه دوست داشتیم حداقل امکاناتی را برای رفاه بیشتر داشته باشیم ولی به این موضوع امیدوار بودیم که اگر تلاش کنیم مطمئنن بهترین زندگی رو در آینده خواهیم داشت و لذت چنین زندگی که با دسترنج و زحمت خود ما بدست می آید از لذت هر زندگی دیگری که شروعش با همۀ امکانات بوده بیشتر خواهد بود.
حالا هم بعد از 8 سال زندگی به حدی رسیدیم که از نظر مالی هیچ مشکلی نداریم و شاید هم خیلی بیشتر از نیازمون هم غنی شده باشیم.
ولی هنوز هم به این معتقد هستم که امکانات مالی و رفاهی هیچ وقت باعث آرامش خاطر و کم شدن فشار عصبی نخواهد شد .چون تمام این نعمت ها هم مثل خیلی ازنعمت های دیگر برامون عادی خواهد شد .
در مورد سطح تحصیلات هم باز خودتون خوب می دونید افرادی که مقداری تحصیلات دانشگاهی داشته باشند متأسفانه
دچار چنان غروری خواهند شد که برای کار کردن به دنبال کارهای سبک و پشت میز نشین هستند.
غافل از اینکه افراد موفق همیشه از صفر شروع کردند تا به موفقیت های بزرگ رسیدند و اگر خوب به اطرافمون نگاه کنیم نمونه های فراوانی را خواهیم دید.
تازه این 400.500 هزار تومانی که شما گفتید فکر نمی کنم مبلغ اندکی باشه من خیلی ها رو می شناسم که با نصف این حقوق ولی با برنامه ریزی صحیح تونسته اند زندگی خود را اداره کنند.
تازه همیشه هم قرار نیست از ابتدای زندگیمون توی بالاشهر زندگی کنیم همه چیز یواش یواش.