فکرمیکنم دارم افسرده میشم!!!

[دختر مهربون]

سلام دوست عزیزم
تا اونجایی که سواد من قد میده، از میون چیزایی که گفتی علایم افسردگی نمیبینم.
دوست من، اخلاق و روحیات همه ی انسانها مثل یه نمودار سینوسیه که مدام فراز و فرود داره.
اینکه وارد قسمت فرود نشیم ملاک نیست. مهم اینه که وقتی با همچین شرایطی مواجه شدیم، بتونیم روحیات خودمون رو ارتقاء بدیم تا به سمت اوج حرکت کنیم.

چند تا موضوع رو عنوان کردی.
یکی کنکور بود.
اینکه شما سال دیگه کنکور داری، یعنی هنوز اول راه هستی. یک سال فرصت خیلی خوبیه. با اینکه معتقدم کنکور آزمایشی اونم الان که مباحث اولیه توش میاد اصلاً ملاک خوبی برای تخمین رتبه نیست، اما توی همین یکسال (البته یک ماه کمتر) میتونی ضعف هایی که داری رو به خوبی جبران کنی. فقط اگه بخوای و اراده کنی و با پشتکار کارت رو ادامه بدی.

در مورد گریه، این یه امر عادیه. بعضی ها از بعضی دیگه دل نازک تر هستن. حتی توی بعضی شرایط آدم دل نازک تر میشه. اینو اصلاً دلیل بر افسردگی خودت ندون.

در مورد اینکه گفتی دوست داری یکی رو داشته باشی، منظورت از جنس مخالف بود؟
اگه جوابت مثبته، به نظرم منظورت این نبود که دوست داری الان ازدواج کنی.
خب این میشه یه ارتباط دوستانه بدون هدف ازدواج.
یه چرخ بزنی توی تالار، میبینی چه آینده ای در انتظار این روابط هست.

اما این نیاز وجود داره. باید باهاش چیکار کنیم؟!
من که کارشناس نیستم. پس تجربیات خودم رو میگم.
میتونی ارتباطت رو با دوستات بیشتر کنی. (الان که کنکور داری، بهت پیشنهاد میکنم با یکی که تقریباً توی یک سطح درسی هستی برنامه ریزی کنی برای درس خوندن تا هم به درست برسی، هم وقت خالی کمتری پیدا کنی)

از هر وقت خالی ای که برات پیش میاد، استفاده کن. به کارایی که علاقه داری بپرداز.
بیکاری و به بطالت گذروندن وقت خیلی بده.

و اینکه ارتباطت رو با خدا در هر سطحی هست بیشتر کن.
نمیدونم تا به حال امتحان کردی یا نه. حتی یک کار عبادی بیشتر از اونایی که تا دیروز انجام میدادی، خیلی کمک میکنه.

امیدوارم کمکی کرده باشم