زندگی جدید سبکتکین

[eghlima]

سلام و متاسفم
ولی منم با حکمت خدا موافقم...
پاشو قصه نخور
محکم و قوی باش وقتی قوی باشی هیچ کس جرات نمی کنه به تو حس ترحم و دلسوزس ویا سرزنش داشته باشه
که اذیت بشی

به همه هم بگو چه اتفاقی افتاده و بگو نمی خوای دیگه صحبتی از اتفاقی که برات افتاده باهات بشه

برای خودت زندگی کن نه برای حرف مردم
اتفاقا اگه قوی باشی همه لذت می برند از شخصیت تو

این قسمتی از زندگیته که باید بپذری همه آدم ها اتفاقات بد تو زندگیشون دارند یکی با جدایی یکی با مرگ یکی با........
سبکتکین الان باید به همه ثابت کنه که محکم و قویه
من نمی دونم خونت مال خودته یا نه در هر صورت اجاره اش بده و به فکر خونه جدید باش
وسایلشم جمع و جور کن و از زندگیت دورش کن
دفتر زندگی گذشته تو بسته شده ببندش بذار کنار و دفتر جدید بردار و به فکر آینده و زندگی قشنگی باش که در انتظارته
سبکتکین هرچی بیشتر توی دورانی باش که sci برات گفت برات خیلی سخت تره و زندگیت خراب میشه
یادت باشه که ماها فقط یه بار می تونیم زندگی کنیم پس به فکر فردات باش و به جلو نگاه کن

می دونم سخته و خیلی سخت ولی با شناختی که ازتو پیدا کردم می دونم و ایمان دارم می تونی و در آینده زندگی خوبی خواهی داشت

[آفتاب همدرد]

خواهرخوبم یادت باشه تمام دنیا زندگی کردن با شوهرت نیست.
هروقت از محبتاش یادت اومد از بدیهاش یادت بیار ببخشید اینو میگم اما اگه بر فرض، تا قبل از این ماجراهم خیلی آدم خوب و مهربونی بوده اما این آخر که خیلی با بیرحمی و لجبازی رفتار کرد.

من اگه باشم سعی میکنم به خودم بگم یعنی چی! اتفاقی نیفتاده به جهنم .کسی که منو نخواد صد سال سیاه منم نمیخوامش.
چرا باید شخصیت خودمو خورد کنم که کسی حاضر بشه با من زندگی کنه !!!!!!!!!
چرا فقط از خوبیاش یادم بیاد که خودمو زجر بدم خیلی هم رفتارهای بدی داشت که منو اذیت میکرد.
مگه اون کیه؟ اونم یه ادمیه مثل همه آدمای دیگه با نقطه ضعفهای خاص خودش.تازه حالا بیشتر از همیشه فهمیدم که آدما چقدر بی کس و تنهان.
این خدای که فقط همیشه بامنه پس اول به خودش توکل میکنم و بس و به احدی جز اون نیازی ندارم و بعد
خدا رو شکر میکنم که تنم سالمه و از این به بعد قدر این سلامتیمو بیشتر میدونم که باز خودم به درد خودم خواهم خورد.نباید سلامتی و جوونیمو که از دست بدم.
اون داره واسه خودش الان خوش میگذرونه من بیام بشینم غصه بخورم !!!به هیچ وجه.
چشامو باز میکنم و از این تجربم استفاده میکنم و تو انتخاب بعدیم بیشتر دقت میکنم.
مطمئنم خدا خودش دلیل کارشو بهم نشون میده.
واسه خودت ارزش قائل شو و به خودت احترام بذار.

به خونوادت بگو این من بودم که حتی از مهریم گذشتم چون خسته شده بودم . میخوام درست زندگی کنم بدون دغدغه و دیگه هم دوست ندارم از اون واسه من صحبتی کنید. واسه من همه چی تموم شده و خیلی هم خوشحال هستم و خدارو لحظه ای هزار بار شکر میکنم.
سبکتکین یادت باشه
اینارو بگی ولی ناراحت باشی فقط خودتو گول زدی سعی کن در عمل به این حرفا برسی نه اینکه شعار بدی.
این جملات رو هم اگه خواستی بزرگ بنویس و بزن به دیوار اتاقت تا ملکه ذهنت بشه.

[size=large]ازکسانیکه از من متنفرند سپاس، آنها مرا قوی تر میکنند.
از کسانیکه مرا دوست دارند ممنونم، آنان قلب مرا بزرگتر می کنند.
ازکسانیکه مرا ترک میکنند متشکرم، آنان به من می آموزند که هیچ چیز تا ابد ماندنی نیست.
از کسانیکه با من میمانند سپاسگزارم، آنان به من معنای دوست واقعی را نشان می دهند.
[/size]

[f_z]

سبکتکین عزیزم منم شرایط تو رو دارم .امروز از ایران زنگ زدن از دفترخونه و سردفتر تلفنی ازم اجازه خواست صیغه طلاق رو جاری کنه .منم عین تو همه چیز رو بخشیدم و حضانت پسرم رو گرفتم .عزیزم اگه به جای من بودی کاملا درک می کردی که چقدر خوشبختی که بچه ای این وسط با آتش ندانم کاری های شما نسوخت .خدا رو شکر می کنی که 13 سال جوونیت رو هدر ندادی.خدا رو شکر می کنی که توی کشور خودتی و تنها نیستی که اقلا دلتو جایی خالی کنی..به نقاط مثبت شرایطت فکر کن ...من از اون لحظه که صیغه طلاق جاری شد چشمام یه لحظه خشک نشده.مدام تصوریر پسرم میاد جلوی چشمم و دلم به حال معصومیتش می سوزه .از سر کار که اومدم خونه اولین کاری که کردم تمام لباسهای شوهرمو جمع کردم بردم گذاشتم بیرون خونه و عکساشو جمع کردم از تو خونه حتی ریش تراشش رو هم بردم گذاشتم بیرون .دیگه باید به خودم برسم .به خودم و پسرم .خیلی سخته خواهر خوبم کاملا درکت می کنم چون خودمم همین حس رو دارم .منم به خانوادم نگفتم و کسی توی اقوامم خبر نداره هنوز ولی برامم اصلا مهم نیست که چی فکر کنن.اونام همشون از شوهر من تعریف می کنن که چقدر آقاست!!! و منم تشکر می کنم و تایید می کنم .اینا اصلا مهم نیست عزیزم .هیچ کس جای تو نبوده و نیست .خودشون کم کم می فهمن و اون موقع می بینی که چقدر موضعشون عوض می شه!!
خانمی ما بخاطر دیگران زندگی نمی کنیم .هر چی با این مساله از دریچه قدرت برخورد کنی موفق تری .اینا رو یکی باید به خودم بگه!!
خدا رو شاکر باش که جوونی و توانایی .به چیزهای خوبی که داری فکر کن.
امیدوارم این روزها زودتر بگذرن.

[hamed65]

سلام خانم سبکتکین،

راستش من به اون صورت تاپیک شما رو دنبال نکردم. دلیل اصلیش این بود که یاد جدایی پدر مادر خودم می افتادم و برای همین خواندن اختلافات شما با همسرتون برایم سخت بود.

از اینکه این جدایی پیش آمد، متاسفم. البته نمی دانم که قانونی از هم جدا شدید یا هنوز تمام نشده.


وقتی مادرم از پدرم جدا شده بود، خیلی نگران بود. می گفت من رویم نمی شود به مسجد بروم. فکر می کرد همه راجع به او صحبت می کنند. برای خود ما هم سخت بود.

ولی خب، خداوند خودش خیلی کمک کرد. یعنی همه چیز خیلی بهتر از اونی که فکرش رو می کردیم پیش رفت.
هر چند که جدایی باید آخرین راه باشد، ولی وقتی راه دیگری نیست، جدایی می تواند رهایی باشد!

آغاز یک زندگی جدید.
اول سخت است و نا آشنا. ولی ما واقعاً فهمیدیم که وعده خدا راست است که می گوید:

(اما) اگر (راهی برای اصلاح در میان خود نیابند، و) از هم جدا شوند، خداوند هر کدام از آنها را با فضل و کرم خود، بی‌نیاز می‌کند؛ و خداوند، دارای فضل و کرم، و حکیم است.
(سوره نسا، آیه 130)

زیاد نگران نباشید.
گفتن این قضیه به فامیل و دوستان سخت است. ولی معمولاً کافی هست که یکی دو نفر با خبر بشوند. خودشون همه به هم دیگر می گویند و دیگر نیازی نیست شما کاری بکنید
شوخی! :)
البته گاهی این مسئله خیلی هم دور از واقعیت نیست! بستگی دارد فامیل شما مثل فامیل ما هستند یا نه :)

به هر حال می توانید به کسانی که برایتان مهم هستند یکبار برای همیشه توضیح بدهید که چرا این اتفاق افتاد و پرونده تمام این حرفها را ببندید.

دیگر اگر هم به گذشته فکر می کنید، افسوس نخورید. سعی کنید از اشتباهات درس بگیرید.
ولی نگاهی مثبت و پر از امید به آینده داشته باشید.
باور کنید زندگی بعد از جدایی هم زیباست.

مطمئنم خدا کمکتان می کند. به خودش توکل کنید.

برای شما آرزوی آرامش و شادی و سلامتی می کنم.

[saboktakin]

f-z عزيزم
منم برات آرزوي صبر مي كنم . تاپيكتو دنبال مي كردم و از اينكه انقدر شجاعانه خودت تصميم گرفتي اقدام به طلاق كني و خودت و بچتو راحت كني حسوديم ميشه . من از اينكه انقدر ناديده گرفته شدم بيشتر آتيش مي گيرم . از اينكه انقدر دنبال شوهرم رفتم و اون بدون اعتنا به من حتي كوچكترين تلاشي نكرد واسه زندگيمون .
متاسفانه من شرايطشو ندارم كه همه خونه رو عوض كنم فقط كه لباسا و وسايل اون نيست . تمام وسايلي كه تو خونه هست بلا استثنا با كلي خاطره خريداري شده . بايد ذهنم اين قضيه رو بپذيره .
فكر نكن كه چون تو ايرانم و كنار خانوادم مي تونم باهاشون درددل كنم و خالي شم . انقدر تو خانواده پدريم مشكل دارم كه خدا مي دونه . اصلا يه كلمه با خانوادم تا حالا راجع به اين موضوع نتونستم صحبت كنم . منم 9 سال از بهترين سالهاي جوونيم رفته عزيزم .
من ناراحت اين نيستم كه خانواده و فاميل از شوهرم تعريف مي كنن . پسر خوبي بود و حقشه كه ازش تعريف كنن . فقط با اين تعريفاشون داغ دل آدمو تازه مي كنن و فكر مي كنم چه آدمي بوده و از دستش دادم .
آقا حامد
ممنونم كه به تاپيكم سر زدين .
آره فاميل ما هم مثل فاميل شما هستن . اصلا همه فاميلا همينجورين . مهم نيست بقول شما يه مدت حرفش هست و تموم ميشه مي ره .
صيغه طلاق هنوز جاري نشده . حكمش اومده كه تا 3 ماه وقت دارين برين طلاق بگيرين . تا اونجايي هم كه من فهميدم اصلا نيازي نيست دو نفره با هم بريم . شوهرم همين الانم مي تونه خودش به تنهايي بره و طلاق بگيره . شايدم تا حالا اينكارو كرده باشه . من هيچ خبري ازش ندارم .
آيه اي كه برام گذاشتين خيلي زيبا بود خيلي اول صبحي آرومم كرد . ممنون .
از اول اين قضيه جداييمون كه پيش اومد همه كساني كه خبر داشتن بهم مي گفتن ما دلمون روشنه كه شوهرت برمي گرده هر چند كه اون برنگشت ولي جالبه كه من هم از اولش وقتي تاپيك شما رو خوندم ته دلم همش مي گفتم پدر و مادر شما باز هم برمي گردن و با هم زندگي مي كنن . اميدوارم روشني دل من دروغ نباشه و اون روز قشنگو هممون تو تالار جشن بگيريم .

[f_z]

عزیز دلم برای من شده یه سوال بزرگ که تو چرا اینقدر اصرار داری به خودت فشار بیاری که شوهرت یه فرشته مقدس بوده و تو نتونستی حفطش کنی !!! خوب من هیچ انسانی بی عیب و نقص نیست .شوهرت مرد خوبیه حرفی نیست ولی تو هم زن بدی نیستی .هیچ دلیلی وجود نداره که دو نفری که از هم جدا می شن حتما یکیشون بد باشه .عزیزم ما انسانیم با ترکیی از هزاران صفات خوب و بد .شوهرت مرد خوبی بوده چون تو هم خوب بودی .هیچ خوبی یه طرفه نیست .اونم یه آدم بوده با خصلت های منفی و مثبت عین خود تو عین همه ما .عزیزم توی ذهنت اینقدر شوهرت رو بالا نبر.در مورد اینکه میگی من خودم تصمیم گرفتم و تو مورد ظلم واقع شدی می خوام بگم که یک کم واقع بین باش خواهر گلم .اصلا فرقی نداره که کی جدایی بخواد .مهم اینه که یه زندگی سالم نیست و طرفین توش شاد نیستن .یه زندگی بیمار که طرفین دارن توش تحمل می کنن حالا به نسبت خودشون .مهم اینه که کی شهامت ابراز این نارضایتی و اقدامشو داره ..کی تشخیص داده که نمی تونه ادامه بده .کی فشار روش بیشتر بوده .از این دید بهش نگاه کن که شوهرت از زندگیش لذتی نمی برده و شهامت ابراز و اقدامشو داشته .به این نتیجه رسیده که با تمام خوبی ها و بدی های این زندگی باز هم این زندگی رو دوست نداشته .به تصمیمش احترام بذار و براش آرزوی خوشبختی کن .مطمین باش خدا تو رو به همه اون چیزهایی که دوست داری می رسونه اگه کینه رو از دلت بیرون کنی..وقتی خودت آروم بشی.
خواهر گلم منم عین خودتم ..تک تک وسایل این خونه رو با شوهرم خریدیم .کلی ذوق کردیم و خریدیم .من اصلا اهل مشروب نیستم ولی بار مشروبی که اون خریده مدام جلوی چشممه پر از شیشه های مشروبی که اون دوست داشت .نگام بهش می افته دلم می سوزه ولی این وسایل خیلی بی ارزش تر از اونن که بخوام خودمو بخاطرشون آزار بدم ..طلاق یه مرحله جدیده توی زندگیت .انگار تازه متولد شدی .با یه کوله بار تجربه خیلی گرونقیمت .تو الان یه زن جوونی با یه دنیا تجربه خوب .قدر خودتو بدون عزیزم.
منم ارتباط خاصی با خانوادم ندارم .رابطمون خوبه ولی کسی توی خانواده ما کمک حال کسی نیست ..اونا اصلا مهم نیستن .مهم خودتی .امیدوارم زودتر به آرامش برسی

[sci]

متاسفانه من شرايطشو ندارم كه همه خونه رو عوض كنم فقط كه لباسا و وسايل اون نيست . تمام وسايلي كه تو خونه هست بلا استثنا با كلي خاطره خريداري شده . بايد ذهنم اين قضيه رو بپذيره .
من ناراحت اين نيستم كه خانواده و فاميل از شوهرم تعريف مي كنن . پسر خوبي بود و حقشه كه ازش تعريف كنن . فقط با اين تعريفاشون داغ دل آدمو تازه مي كنن و فكر مي كنم چه آدمي بوده و از دستش دادم .

سبکتکین خواهرم،
قرار نیست و اصلا شدنی نیست این کار که همه خونه رو عوض کنید! ولی می تونید دکور خونه رو تا یه حدودی تغییر بدید.. یه مقداری گیاه آپارتمانی بخرید... و یا یه وسائلی بخرید... و دکوراسیون رو سعی کنید تغییر بدید..
خودتون رو سرزنش نکنید... بدون خیال پردازی و اسطوره سازی سعی کنید با تمرینات تنفسی به آرامش برسید...
با مراقبه بخشش که هر روز انجام می دید.. ببخشیدش... با تمام وجودتون! این برای روحیه شما لازمه...
ببینید معمولا اگر خودتون کمک کنید ما سه هفته احتیج داریم که یک سری تاثیرات و سوگ اولیه رو پاک کنیم... چیزی حدود 21 روز... اما شاید این دوره که قبلا هم گفتم چند ماهی طول بکشه...
به شما توصیه نمی کنم ارتباط جدیدی رو در هر حدی شروع کنید...
بگید...
بپرسید ..
الان یک موضوع مهمه و اون خود شمائید!

[mta]

متاسفانه من شرايطشو ندارم
فقط با اين تعريفاشون داغ دل آدمو تازه مي كنن و فكر مي كنم چه آدمي بوده و از دستش دادم .

ببینید معمولا اگر خودتون کمک کنید ما سه هفته احتیج داریم که یک سری تاثیرات و سوگ اولیه رو پاک کنیم... چیزی حدود 21 روز... اما شاید این دوره که قبلا هم گفتم چند ماهی طول بکشه...
به شما توصیه نمی کنم ارتباط جدیدی رو در هر حدی شروع کنید...
بگید...
بپرسید ..
الان یک موضوع مهمه و اون خود شمائید!

سلام
به نظر شما بعد از اتمام یک رابطه چقدر زمان نیاز هست که یک رابطه جدید رو شروع کنیم

[setareh soheil]

[با سلام خدمت خواهر گلم سبكتكين جان]
من هم ديروز و امروز تمام ارسال هاتونو از پارسال خوندم و بر اساس تجربه اي كه دارم ميخوام بهت بگم كه به نظرم اختلاف اصلي شما سر اختلاف ميزان تحصيلاتتون اولاٌ چون مردها هميشه دوست دارند كه از اين لحاظها برتري داشته باشند بدشم به نظرم شوهرتون يه جورايي احساس حقارت يا خود كم بيني داره در مقابل شما و موقعيت اجتماعي و تحصيليتون و اون بهانه گيري هاي شما و دعواها و جرو بحث هاي و قهرهاو آشتي هاي مكررتون باعث شده يكمي دچار سردرگمي و خستگي شده باشه از اين همه موضوعات تكراري.بهترين راهكار از نظر من اينه كه شما يه مدتي مثلا بين 3تا6 ماه از هم دور باشين و به همديگه هم كاري نداشته باشين تا يكمي خودشو پيدا كنه و براي شما دلتنگ بشه مردا به قول اون روانشناسه مثل كش مي مونند بايد گاهي دور بشن تا بعدش خوب بيان نزديكت و از اصرار براي عشق ورزي هم متنفرند.بزار يه مدت به حال خودش باشه.البته اگه با خانوادش رابطه ات خوب باشه بسيار بهت كمك مي كنه كه دورادور مراقبش هم باشي.به نظرم اون احساس ميكنه شما از روي ترحم داري باهاش زندگي ميكني چون ازش سرتري.يا اين كه شايد پاي كسي ديگه اي در ميونه.كسي رو پيدا كرده كه اون خصوصياتي كه دنبالشه داره يا اينكه شبيه خودشه(اينو به لحاظ سابقه اي كه گفته بودي ازش ميگم).به هر حال من به شخصه دهها مورد ديدم كه سر لج و لجبازي از هم جدا ميشن و كلي از هم اظهار تنفر مي كنن بعدش به يكسال نمي رسه با هم آشتي مي كنند و مي رن عقد مي كنند.فقط مواظب باش طلاقت از اون نوع معمولي باشه و قابل برگشت يعني نوعش رجعي باشه.چون ايشون ديگه نميخواد به شما هيچ فرصتي بده براي بران گذشته حتما بايد از هم دور باشين.بچه هم كه ندارين كه ناراحت اون باشي چون موضوع خيلي فرق داشت با الان.ولي اي كاش مي شد خونتون رو هم عوض مي كردين.خانواده ما خيلي به خونه اعتقاد دارن ميگن اگه براي كسي كه خونشو عوض ميكنه اتفاق بدي بيافته يعني خونه براشون اومد نداشته. به هر حال خداوند بندهاشو از همه بيشتر دوست داره و هرچي براشون رقم بزنه بهترينه.به خدا توكل كن همه چيز درست ميشه.موفق باشي گلم

[بالهای صداقت]

سلام
راجع به اينكه .....................
......................
.........................
....................
ممنون ميشم نظرتو بدونم .

امید
باور
تصمیم
تلاش
توکل
نتیجه

سبکتکین ، عزیزم متاسفم که به اینجا رسیدی ...
نقشه راهی که خودم رو به مقصد رسوند ، بدون کم و کاست به تو دادم ... نمی دونم نقشه رو از روی علایمش تونستی بخونی یا نه به همین خاطر علایم نقشه رو ابتدای پستم نوشتم

برای هر راهی من از اون علایم کمک می گیرم و طبق نقشه میرم جلو مثلا

امید داشتم که زندگی مشترک ده سالمون برای همسرم حداقل 1 درصد ارزش و اهمیت داشته
باور داشتم که همسرم منو دوست داشته و حداقل در ذهنش هستم

تصمیم گرفتم که نقص هایم را برطرف کنم حال چه همسرم بازگردد و چه باز نگردد
...... تصمیم گرفتم خودم را اصلاح کنم تا بتونم در آینده همسر مناسبی باشم
...... تصمیم گرفتم خودم برای خودم تصمیم بگیرم
...... تصمیم گرفتم خودم مسئولیت تصمیماتم رو برعهده بگیرم
...... تصمیم گرفتم آنچه را که می خواهم بدست بیاورم ( عشق حقیقی و پایدار )

تلاش کردم برای رسیدن به تصمیماتم ... هرازگاهی فکرهای ناامید کننده میومد سراغم ... نشانه های کنارم خبر از جدایی می داد .... اما من قاطعانه روی تصمیم ماندم و
تلاش کردم ؛ ایمان داشتم که طلاق حلال مکروه خداست و عرش خدا با طلاق به لرزه میفته و قلبم یقین داشت که اگر در راه خدا گام بردارم خدا هم مرا شامل هدایتش می کنه و وقتی می گفتم اهدنا صراط المستقیم واقعا از خدا می خواستم .. با تمام وجودم می خواستم مرا به راه راست صراط الذین انعمت علیهم هدایت کنه و خواست حقیقی ام بود که خدا اون نعمت رو بهم عطا کنه و هیچ وقت حتی برای یک میلیونیوم ثانیه فکر نکردم که خدا منو سر کار گذاشته پس

توکل کردم به خدا ... با خدای خودم عهد و پیمان کردم که من با تو معامله می کنم توی راه تو گام برمیدارم و اونچه را که تو در قران گفتی انجام می دهم و مابقی رو می سپرم به تو و مطمئن هستم که توی معامله با خدا هیچ ضرری نمی کنم و معامله ام پر از منفعت خواهد بود

و نتیجه اش رو هم گرفتم ... نتیجه ای که قطعا خدا برایم خواست و صلاح هم در آن بود ....

من این جوری از اون نقشه و راهنما استفاده کردم

============
تک تک اون علایم رو بدست آوردم ... روی اسم کاربری ام کلیک کن ... به تاریخ و نوع مقاله ایی که توی تالار گذاشتم نگاه کن ... سیر روبه تکاملم رو ببین ... مقاله ها در خصوص تصمیم گیری ، قاطعیت ، توکل ، توبه و ... خوندم و یاد گرفتم


توی اون بحران ها فقط به این تالار و مقاله هایش و مدیران و دوستان این تالار اکتفا نکردم ... خیلی کتاب خوندم .. خیلی مقاله خوندم .. خیلی مشاوره گرفتم .. آره خودم رو به آب و آتیش زدم واسه رسیدن به خواسته ام منتها از راه درست و خداپسندانه اش



یکبار هم در اون شرایط استخاره نکردم .. نه اینکه استخاره را قبول نداشته باشم ، بلکه برعکس اونقدر به استخاره به قران اعتقاد دارم که می ترسیدم نتونم از عهده جواب استخاره بربیام


===========================

راجع به اينكه برم دنبال مهريه يا نه
و يا برم دنبال شوهرم يا نه

من چی بگم؟ چی می تونم بگم؟

واقعا نمي دونم چيكار كنم .

وقتی خواسته شخصی برای خودِ اون شخص روشن و مشخص نباشه ... امثال نوعی همچون من چه طور می تونن راهنمایی بدهند؟