اگه موقعیت خوب واست پیش اومد ازدواج کن.شاغل بودن در همون ابتدای زندگی واسه زن که لازم نیست.ولی به نظرم دیر نمیشه البته شاید دارم به خودم دلداری می دم چون من 27 سالمه و هنوزم مجردمتازه همش به خودم می گم حالا وقت زیاده عجله نکن
ولی یه نکته بهت بگم گاهی به خودم میگم کاش زودتر ازدواج کرده بودم.مثلا 2 یا 3 سال پیش.الان انقدر به تنهایی عادت کردم که وقتی با یک خواستگار هم واسه آشنایی صحبت می کنم اولش همه چی خوبه ولی بعد از یکی دوماه احساس می کنم که دلم می خواد برگردم به دنیای تنهای خودم حتی از این که یک نفر مرتب حالم و بپرسه خسته می شم عادت کردم که برنامه زندگی و خواب و بیداری و بیرون رفتن و تفریح و کار کردن و.... همه رو با خودم هماهنگ کنم ...و این شده واسم یه درد بزرگ که نمی تونم حلش کنم.
دو سال دیگه شاید برسی به این جایی که من وایسادم من 5 ساله که شاغلم خونه خریدم ماشین دارم ولی همش تو زندگیم یه چیزی کمه ...می خوام یه نفرو بیارم تو زندگیم ولی هم توقعم از آدمها بالا رفته هم توقع خانوادم از انتخابم هم خودم اسیر یه دنیای بزرگ از تنهایی و عادت کردن به این تنهایی.
خلاصه این که هر وقت موقعیت خوبی داشتی که به دلت نشست ازدواج کن.واسه درس خوندن و کار کردن دیر نمیشه هیچ وقت.
علاقه مندی ها (Bookmarks)