می ترسم،آرامش روحی ندارم.

[shabe barooni]

سلام خانومم.
صحبتم رو با آیه های قرآن شروع میکنم.

" او کسی است که برق را (رعد و برق) که هم مایه ی ترس و هم مایه ی امید است، به شما نشان میدهد و ابرهای پر بار را ایجاد میکند."

شاید اگر به این آیه سرسری نگاه کنی، فقط یه جمله ادبی زیبا ببینی از توصیف رعد و برق. اما اگر در اون دقیق شی و با دیگر آیات تطبیق بدی، خواهی دید که چه عمق معنایی داره .

این آیه به خوبی نشون میده ، گاهی چیزهایی که موجبات ترس مارو فراهم میکنه، در پس آن زیبایی های امید در تلالو اند.

در سومالی قحطی میاد و چند نفر که اجلشون رسیده بوده میمیرن، اما میلیون ها نفر قدرت خدا رو به یاد میارن، میلیون ها نفر در پاداش کمک رسانی سهیم میشن، میلیون ها نفر دست نیاز و دعا برای اونها بالا میبرن و ....

در زلزله ی بم، 50 هزار نفر که اجل اونها حتمی بوده، زیر آوار میمیرن، اما 50 میلیون نفر کمک میکنن، دعا میکنن و به خدا نزدیک میشن، بازماندگان رو پناه میدن، تجدید ایمان میکنن و ....

خداوند حکیمه. او مثل ما احساساتی نمیشه که بخواد انتقام بگیره و با یه مردمی لج کنه، دعا هارو اجابت نکنه. حال یه ملت رو بگیره و ... اوهیچ کاری نمیکنه، مگر اینکه برهان و مصلحتی، فراتر از آنچه ما تصور میکنیم در نظر داشته باشه.
مثال های بالا چیزهاییه که فقط به ذهن من و شما میرسه. خدا میدونه چه حکمت هایی در پس هر تدبیر و تقدیر خداوند نهادینه است.

همانطور که بالهای صداقت عزیز گفتن، تاریکی، به معنای نبود نوره. این برهان به مسئله ی شرور معروفه. در حقیقت خداوند به هیچ قوم و ملتی بد نمیکنه، اما طی تدبیر و مصلحتی، گاها خیر رو از آن شئ یا شخص بر میداره. پس این با ظلم و ستم خداوند یا انتقام و قهر او کاملا در تضاده.

پس با این حساب، آنچه که خداوند خواسته مقدر بشه، چیزی جز حمکت و صلاح دید نیست. اما چون ما از این حکمت ها بی اطلاعیم بنا به احساس خود اون رو خوب یا بد مینامیم.

در حقیقت چیزی به نام اتفاق خوب یا بد وجود نداره. اینها همه دیدگاه های ما و احساسات بی پایه ی ما از یک اتفاق هستند که علم به خیر و شر اون تنها نزد پروردگاره.

"چه بسا از چیزی کراهت دارید و خداوند در آن نیکی فراوان قرار داده است."

پس توصیه میکنم:

1. از توکل در زندگی بهره ببر و به حکمت او ایمان و اعتماد داشته باش.
2. بر هیچ چیز برچسب خوب و بد نزن. مسلما هنگامی که بر خدا توکل کردی، جز خیر و نیکی هیچ چیز اتفاق نمی افته.
3. در زمان حال زندگی کن. به قول کورش کبیر: اندیشه ی هر روز، برای آن روز کافیست. پس انقدر به خاطرات بد گذشته سفر نکن و انقدر از آینده ی پیش بینی نشده ترس به دل راه نه.
4. دست خدا رو در دست داشته باش. این تکنیک تجربی خودمه که خیلی هم بهم نتیجه داده. من هر وقت میترسم یا از مطلبی پریشونم، میگم خدایا میدونم کنارمی و تنهام نمیذاری. میدونم نگاهت و حواست کامل به من هست، میدونم بر هر چیزی توانایی و هیچ فاجعه ای جز به خواست و مصلحت تو رخ نمیده، پس دستمو محکم بگیر تا آروم باشم و نترسم. اونوقت میبینم که اون با حوصله حرفام رو گوش میده و چقدر زیبا آرومم میکنه.
5. باور داشته باش که "زندگی دنیا چیزی جز سرمایه ی فریب نیست" . تنها آنچه که میمونه پندار و کردار ماست و هیچ فاجعه ای بقا رو نابود نمیکنه .
6. آن پروردگاری که رنج دنیا رو به انسان داد، به همان اندازه صبر و تحمل هم داد. جایی در قرآن میگه:
"ما انسان رو در رنج آفریدیم." و جایی دیگر میگه: "هر کس را به اندازه ی توانایی اش تکلیف میکنیم."
پس هیچ اتفاقی فراتر از تحمل ما نیست. پس نگران نباش.