سلام بهار خانوم
جسارتا ميخواستم به نكته اي اشاره كنم كه به خاطر علاقه كوركورانه ات از كنارش ميگذري و نميبينيش
نوشتي كه اون شهامت ايستادن جلوي مادرش رو نداره(نوبره)
چجوري كسي كه نميتونه جلوي مادرش بايسته ميتونه يه عمر تكيه گاه يه نفر ديگه باشه
در واقع منظورم اينه كه يه آدم كور نميتونه راه رو به ديگران نشون بده
برو جلوي آينه بايست و ايني كه برات نوشتم رو فقط يكبار براي خودت تكرار كن
ولي نه متعصبانه
بهت قول ميدم كه خودت راه درست رو انتخاب مي كني
ضمنا راجع به نفر جديدي كه دماغشو كرده تو زندگيت (de:) شخصيه كه ميخواد در كنار شما خوشبخت باشه و اين خوشبختي رو با شما تقسيم كنه
واقعا اگه خودت جاي اون آقاي محترم بودي دوست داشتي باهات يه همچين برخورد كودكانه اي بشه
موفق باشي








علاقه مندی ها (Bookmarks)