عدم سازگاری فرزندم با خدمتکار

[cent_os]

دوست عزیز
من الان سنم بالای 25 هست و از زمانی که به یاد دارم در خانه خدمتکار داشتیم تا به الان...واقعیت این هست که من به هیچ عنوان اجازه نداشتم جهت انجام امور شخصیم از خدمت کا رمنزل کمک بگیرم.در صورتی هم که این کار رو میکردم و خانواده متوجه میشدن من جریمه میشدم.تمام امور شخصی من به عهده خودم بود.
وظیفه خدمت کار در منزل ما کاملا مشخص و روتین بود و من نمیونستم بهش دستور بدم.فقط میتونستم ازش کاری که جزو وظایفش بود رو زودتر یا دیرتر برام انجام بده(مثلا زودتر اماده کردن شام!)....
درب اتاق من به روی این خدمت کار بسته بود و در صورت نیاز به من باید مثل بقیه اعضا خانواده در میزد و وارد میشد.نظم داخل اتاق من باید طبق الگو های داخلی خونه یک ایرانی(من تا 14 سالگی خارج از ایران زندگی میکردم) با بقیه اتاق ا همخونی داشت و در صورتی که نبود همراه با خانم خدمت کار که بقیه خونه رو تمیز میکرد من هم باید اتاق خودم رو تمیز میکردم و در مواردی مثل جارو-گردگیری-جابهجایی وسایل سنگین-شستشو های البسه-روکش تخت-.... اجازه داشتم از خدمت کار کمک بگیرم.
وظیفه اصلی خدمت کار درمنزل ما پخت و پز-تمیز نگه داشتن خانه-نگهداری از من در مواقع مریضی-کنترل ورود و خروج من (این مورد رو مادرم با گذاشتن یک جلسه در یک روز که خانم خدمت کار و پدرم هم حضور داشتن به طور مستقیم از خدمت کار خواست و دقیقا به یاد دارم که با توضیج این موضوع به من ،من رو مطمئن کرد که هدفش از این کار فقط امنیت من در محیط زندگی هست و نه کنترل رفتاری)-کمک و هم کاری با من در صورت نیاز به خرید روزانه-همکاری با من در تحصیل(کمک در ساخت کاردستی و....) و.... بود .ایشون اصلا اجازه نداشتن در حریم خصوصی من دخالت کنند و پدر و مادر من بودند که فقط این کار رو میکردند.کاملا به یاد دارم اولین باری که قصد وصل شدن به اینترنت داشتم ،با نصب کردن نرم افزار های مدیریت والدین روی کامپیوتر (که امروزه خیلی رایج شده!) از من در برابر مشکلات اینترنت حمایت کردند.

راستش رو بخواهید این همه براتون برای اولین بار در این تالار نوشتم تا بتونم متوجه اشتباهاتتون بکنم.راه کار من این هست که با صحبت با فرزندتون به اشتباهی که در مدیریت خانه و خدمت کار اغراق کنید(همین اغراق به اشتباه خود نوعی فایده از جهت الگو برداری مثبت پسرتون از شما خواهد بود) و بهش بگویید که با مشاوره با دیکران متوجه اشتباه خود شده اید.با کمک خودش سعی به تالیف قوانین در خانه کنید.قوانینی شبیه قوانین که من از دوران کودکی برای شما نوشتم...وظایف هر شخص رو مشخص کنید و از هر 2 نفر بخواهید رعایت کنند تا زندگی آرامی رو تجربه کنند.حتما وظایف شخصی فرزندتون رو به عهده خودش بگذارید.اوردن آب خوردن برای پسر گل() شما توسط خدمتکار بسیار اشتباه هست.درضمن حریم خصوصی پسر خودتون رو کاملا مشخص کنید تا مطمئن شود استقلالش ازش گرفته نشده است.
در مورد خدمت کار،بدون تعارف برخورد کنید اما انسان دوستانه.ازش بخواهید کار های خودش رو به نحو احسن انجام بدهدو مطمئن اش کنید که در صورتی که از او یا پسر شما خطایی سر بزند به سختی قابل گذشت هست.حریم خصوصی ایشون هم برای مشخص کنید و اجازه بدهید زندگی اجتماعی خودش را با توجه کامل به وظابفش داشته باشد.این فرد جوان هست واصلا با خدمت کار قبلی شما که مسن بوده قابل مقایسه نیست.نیاز های عاطفی-مادی-جنسی-و....بسیار فعال تری دارد و باتوجه به دین و مذهب خودش در خارج از خانه باید رفتار کند پس وظیفه شما نیست که ایشون رو تربیت کنید مگر در مواردی که رفتارش تهدید کننده برای خانواده کوچولو شما باشد(مانند برقراری رابطه جنسی آزاد که دنباله امراض مختلف هست و انجام رفتار های خارج از فرهنگ ایرانی(یا درست تر خانواده شما ) هست باشد).

در پایان گرچه در غرب-و چه شرق فرهنگ برده داری با مدل های مختلفی در حال انجام هست اما این اصلا دلیلی برای تبعیت ان توسط شما نیست.برده داری جدای مسائل انسان دوستانه،تاثیرات بدی در ضمینه به وجود آمدن عقده های کودکانه---پایه گذاری رفتار خشونت زا در بزرگ سالی و... هست که مطمئنا به نفع شما و خانواده کوچولو شماست که تبعیت از این مورد رو فراموش کنید و فرهنگ تازه ای رو به کوچولو خودتون آموزش بدید..
باز هم اگر صراحت قلم من شما رو آزرده کرد،من رو ببخشید.