در مورد پدر مادر درست است که ما وظیفه هایی داریم. ولی خدا رو شکر در حال حاضر پدر مادر شما که محتاج شما نیستند و به خصوص پدر شما توصیه می کنند که شما فوق لیسانس رو در خارج از کشور بگیری. پس به نظر من شما فعلاً به خاطر پدر مادر از ماندن در کشوری که هستی صرف نظر نکن.
مشکل بعدی ازدواج است. من در این مورد راه حلی ندارم. به قولی: گر اگر طبیب بودی، سر خود دوا نمودی
در مورد ترس از تنهایی، به نظرم باید با کمک روانشناس این ترس رو بر طرف کنی. به هر حال چه خارج باشی و چه برگردی، چنین ترسی ممکن است که در زندگی شما اختلال ایجاد کند و اذیتت کند. پس سعی کن این مشکل رو از قضیه ی مهاجرت جدا کنی و به موقع به فکر حلش باشی.
تصمیم با خودت هست.
اگر به رشته ات علاقه داری و در رشته ات موفق هستی و در آینده می خواهی در این رشته کار کنی، پس به نظر من این 2-3 سال باقیمانده رو هم در همان جایی که هستی بمان و درس بخوان
به هر حال کمی از نظر ازدواج موقعیت هایت محدود می شود...
ولی اگر برگردی ایران برای ادامه تحصیل کمی کارت سخت تر است.
علاقه مندی ها (Bookmarks)