5سال دوستی وجدایی بدون دلیل

[هما11]

من دیگه نمی خوام منتطرش بمونم چون اینجوری بدتر خودمو داغون تر میکنم انتظار خیلی سخته.میترسم امید داشته باشم به برگشتنش ولی بر نگرده همون امید نداشته باشم بهتره ولی بخدا یک عالمه سوال اومده تو ذهن ام ؟؟؟؟؟؟؟؟ که چرا اینطوری شد دوستیمون؟اون که طاقت 2روز جداییمونو نداشت چرا راحت میگفت 1سال صبر کن وای خدا تو سن 20 سالگی باید افسردگی بگیرم

ببخش كه راحت نظرم رو مي‌گم اما فكر مي‌كنم بهتره كه نظر من رو هم بدوني:
به نظر من كه اين پسر پس از 5 سال از تو و رابطتون به كلي سرد شده و مطمئناً شرطي كه خانواده تو گذاشتن را الكي بهانه‌ مي‌كنه و ديگه نمي‌خواد با تو رابطه اي داشته باشه به نظر من التماسا و گريه هاي تو فقط اون رو سردتر مي‌كنه و مطمئن باش حتي اگر هم با اون پسر ازدواج كني زندگي سردي خواهيد داشت و چون 23 سال بيشتر نداره و 5 سال هم كه با تو دوست بوده يعني از 18 سالگي تنها با تو ارتباط داشته، حتماً به دنبال شانس هاي ديگه‌اي هست. در صورت ازدواج كه من محال مي‌دونم بايد خودت رو براي جنگ با رقيباي آينده ات آماده كني. اگه حرفاي منو باور نداري مي‌توني امتحاناش كني. خيلي راحتى بهش بگو خانوادت شرايط فعليت رو قبول كردن و با عقد شما موافق هستند. اون وقت ببين چه جوابي بهت مي‌ده. به نظر من وقتت را بيش‌تر از اين بي‌خودي تلف نكن. اگه تو اين 5 سال بيشتر به درس و زندگيت مي‌رسيدي به نظرت بهتر نبود؟ من كه فكر مي‌كنم تو رودربايسي اومده خواستگاري، بعد كه خانوادت شرايط گذاشتن بهانه كرده و ديگه كوتاه نمياد مطمئن باش حتي اگه خونه و مغازه هم بگيري.