تا وقتی عمیقا تو فکر گذشته باشی یا نگران آینده چیزی از زندگی الانت دستگیرت نمیشه. وقتی افکار آدم پراکنده میشه نمیتونه روی کارها تمرکز کنه و نمیتونه از چیزی هم لذت ببره.
اینجوری زندگی میگذره و نمیگم فرصتها اما زمانو از دست میدی. گذشته تموم شده ازش درس بگیر و بزار بره،هرچی که بوده، هر اتفاقی که افتاده، هر حرفی که زده شده، هر برنامه ای که به نتیجه نرسیده همه رو رها کن. حتی تو فکرت هم بهش اجازه ورود نده، فکر کن یه غریبه ست که داره به حریم خصوصی فکرت وارد میشه فکرکن هرچیزی که به اون مربوط میشه یا تورو یاد اون میندازه دیگه به تو هیچ ارتباطی نداره. کسی که بود و نبودش برات هیچ لطفی نداشت حالا یاد آوریش چه خاصیتی داره جز اینکه عذابت میده! البته الان طبیعیه این افکار، حداقل سه چهار ماه زمان لازمه تا به یه شرایط تقریبا ثابتی برسی و راحت تر بتونی گذشته رو فراموش کنی. اما خودتم باید به روند این قضیه کمک کنی.
گاهی ما انقدر قاطی اشتباهات میشیم که لازمه یه اتفاقات اینچنینی بیفته تا بفهمیم کجای کاریم و داریم چکار میکنیم؟ گاهی لازمه از خودت بیایی بیرون، از فاصله دورتر به خودت نگاه کنی و از خودت بپرسی سالها گذشت تا اونی بشم که الان هستم آیا ارزششو داشت؟
آینده هم که هنوز نرسیده براش فکر و برنامه ریزی کن اما نگرانش نباش.
الان روی نداشته هات و چیزایی که میتونستی داشته باشی تمرکز کردی، یکم روی داشته هات و چیزایی که میتونی داشته باشی تمرکز کن.
*******خـــــــــــدا داری
******خانواده خوب داری
*****تــــن ســـــالم داری
****خصوصیـات خوب داری
***یه عالمه فرصت و امکانات داری
**قدرت رسیدن به خیلی چیزا رو داری
*میتونی همونجور که میخوای زندگیتو بسازی
علاقه مندی ها (Bookmarks)