1 - مقدمه ای بر روند درمانی در معنا درمانی

[مدیرهمدردی]

مداخلات درمانی:
فرانكل هم به لحاظ محتواي رويكرد جامع اش و هم فرايند درماني و فنون منحصر به فردي چون قصد متضاد(1) و بازتاب زدايي(2) معروف است. فرانكل تاكيد مي كند كه در جهان امروز، تاكيد بيش از حدي بر خودنگري هست. از فرويد به بعد، ما تشويق شده ايم كه براي بيرون كشيدن ژرف ترين انگيزش هايمان به روانكاوي خود بپردازيم. او اين گرايش را «روان نژندي وسواسمندانه جمعي(3)»مي نامد. با توجه و تمركز به خود، از يافتن معنا دور مي شويم.( 4)
فرانكل تاكيد مي كند كه مشكلاتي كه مردم با آنها مواجه اند، مآلاً معلول نياز آنها به معنا است. از اين رو، اگرچه اين فنون و همچنين فنون ديگر آغاز بسيار خوبي براي درمان هستند، اما به هيچ وجه هدف محسوب نمي شوند. شايد مهم ترين وظيفه درمانگر ياري رساندن به مراجعه كننده باشد در كشف دوباره دينداري نهاني كه، بنابه اعتقاد فرانكل، در همه ما وجود دارد. با وجود اين، كشف دوباره دينداري نهان، به اجبار و زور ممكن نيست: «دينداري نهان به موقع خود بروز و ظهور پيدا مي كند و هرگز نمي توان كسي را وادار به بروز ظهور آن كرد.» درمانگر بايد به بيمار اجازه بدهد تا معناي خاص خود را كشف كند. وجود انسان، دست كم تا آن زمان كه با روان نژندي تحريف د دستكاري نشد، همواره متوجه چيز يا كسي غير از خود است. فرانكل اين امر را خود فراروي(5) مي نامد كه با نظريه تحقق خود(6) آنگونه كه آبراهام مزلو آن را به كار مي برد، در تقابل است. تحقق خود و حتي شادماني و لذت، اثرات جنبي خود فراروي و كشف معنا است.(7)
معنا درماني برای خلاء وجودي
اگر چه فرانكل مدلهاي درماني خود را به شكل منظمي ارائه نداده است، اما در نحوه رويارويي با مراجع مبتلا به خلاء وجودي، سعي در افزايش آگاهي وجودي مراجع داشته، و بينش وي را نسبت به محدوديت زندگي و اهميت مسؤوليت‌پذيري از طريق فنون اختصاصي خود ارتقاء مي‌دهد
(8)

============
پاورقی و منابع:
1 -
Paradoxical intention

2-
dere flection

3 -
Collective obsessive Nearosis

4 - محمدپور، احمد رضا.(1385)،ويكتور اميل فرانكل بنيانگذار معنا درماني: فراديدي بر روان شناسي و روان درماني وجودي. تهران :‌نشر دانژه.

5-
Self-transcenden

6-
Self-actualizatiin

7 - بوئري، جرج. ترجمه مسعود فريامنش (1385). نگاهي به آراي ويكتور فرانكل: رنج ، اما زيستن. http://www.bashgah.net

8 -
Nelson-Jones.Richard.(2001).Theory and Practice of counselling & Therapy.London and New York:Continuum