مادرش حتی حاضر نیست بیاد خاستگاری!!!!!!!!

[dokhtaretanha]

منون ازتون
دوستان،کار اشتباهیه که:
1)با مادر نامزدم قرار ملاقات بذارم و همو ببینیم و حرف بزنیم و بگم که منم اینجوری دوست ندارم و رضایت شما مهمه همم اینکه منو ببینه و اون هیولایی که ساخته از من،از بین بره؟
2)صبر کنم چندین سال تا باالاخره اونا راضی شن؟آخه مگه میشه مادری طاقت دوری از بچشو داشته باشه؟؟؟؟

[matin_alone]

سلام

منون ازتون
دوستان،کار اشتباهیه که:
1)با مادر نامزدم قرار ملاقات بذارم و همو ببینیم و حرف بزنیم و بگم که منم اینجوری دوست ندارم و رضایت شما مهمه همم اینکه منو ببینه و اون هیولایی که ساخته از من،از بین بره؟
2)صبر کنم چندین سال تا باالاخره اونا راضی شن؟آخه مگه میشه مادری طاقت دوری از بچشو داشته باشه؟؟؟؟

بله کار خیلی خیلی اشتباهیه .

اگه باهاش قرار بذاری علاوه بر اینکه شخصیت خودتو زیر پا که چه عرض کنم ، له میکنی ، دیگه باید حتم داشته باشی که قضیه 100 درصد تموم شده ست و دیگه عمرا بیان خواستگاریت .

( مادر خواستگار من یکسال اصرار داشت که پسرش منو یه جایی بیرون از خونه حتی از دور نشونش بده ولی وقتی من شدیدا با این آقا مخالفت کردم ، و اونم به مادرش گفت فکر کن دختر خودته دوست داری اینجوری ببینندش ؟ و مادره هر کاری کرد و آقا هرچی اصرار کرد ، من راضی به این کار نشدم ، مادرش مجبور شد با احترام کامل بیاد خواستگاریم ، و هیچ بی احترامی به من نشد ، هر چند هنوزم مخالفه ولی حداقل مجبور شد بیاد خواستگاری چون فهمید و مطمئن شد رابطه ما با همه روابط معمول در جامعه فرق داره .)

با رفتنت و قرار گذاشتنت با مادرش بهش میفهمونی که بله من به درد ازدواج نمیخورم و تا حالا با ده تا مادر دیگه همینجوری قرار گذاشتم و هر چی تا حالا در مورد من فکر میکردی کاملا درسته .

پس مطمئن باش که این راه درستی نیست . بهترین کار همینه که به آقا هم بگی سعی کنه اعتماد خونوادشو جلب کنه که میتونه یه خونواده اداره کنه .( نه با حرف با رفتارهای عاقلانه ) بعدم روابطتو باهاش یکم کمتر کنی وبعدش تا زمانی که نیومده خواستگاری قطع رابطه کنی .

اگه علاقه ش فقط از روی احساسات و وابستگی نباشه ، که تمام سعی خودشو میکنه که به دستت بیاره ولی اگه اینطور نباشه میره . که الان بره بهتر از اینه ازدواج کنید و بعد با یه بچه بذاره و بره .

موفق باشی .

[gole maryam]

منون ازتون
دوستان،کار اشتباهیه که:
1)با مادر نامزدم قرار ملاقات بذارم و همو ببینیم و حرف بزنیم و بگم که منم اینجوری دوست ندارم و رضایت شما مهمه همم اینکه منو ببینه و اون هیولایی که ساخته از من،از بین بره؟
2)صبر کنم چندین سال تا باالاخره اونا راضی شن؟آخه مگه میشه مادری طاقت دوری از بچشو داشته باشه؟؟؟؟

بله ، نه تنها کار اشتباهی هست ، بلکه بدترین راه برای جلب رضایتشون است ،‌ بهترین راه همین است که رابطه اتون رو کامل قطع کنید و به آقا پسر بفرمایید هر موقع مادرشون موافق بودند با خانواده برای خواستگاری رسمی اقدام کنند و بعد از اون مثل بقیه خواستگارها شرایطشون رو بررسی کنید. به نظر بنده تنها راه حل همین است.

انشالله که هر چی خیر خدا هست ، همون بشه