چرخ و فلک دقیقا مشکل منم همینه که همش از این بچه بازیا درمیاره . آخه یعنی چی که هی منو تهدید میکنه میذارم از اینجا میرم؟؟؟؟؟ که چی آخه ؟ دوست داشتنشو به من بارها ثابت کرده ولی این بچه بازیاش واقعا عصبیم میکنه . به خودشم همیشه میگم که خیلی بچه است . نمیدونم یه پسر تا چند سالگی از این کارا میخواد بکنه ؟؟؟؟ به من گفته بود از خونه میرم ولی دیشب دیدمش که خونشونه . بعد به من اس ام اس داد که بیچاره شدیم بابام داره میمیره دارن میبرنش بیمارستان . بعد هم گفت گوشیمو بیا بده . واقعا حالم بد مشه از این کاراش .نکات مثبت خیلی زباد داره . خیلی مسئولیت پذیر هست و میتونم به عنوان یه مرد بهش تکیه کنم . همیشه به من کمک کرده . کار میکنه و به فکر آینده هم هست ولی هنوز بچه است در این موارد. همیشه هم به من میگه تو منو دوست نداره و میگم آخه اگه میدونی دوستت ندارم چرا با من میمونی ؟ خلاصه اینکه کلافه شدم از این رفتارها . اینم بگم که من خودمم خیلی اذیتش کردم تا حالا.

نقل قول نوشته اصلی توسط یک زن امیدوار
مشکل اصلیتون برای دعواها چیه؟
باور کنید مشکل خاصی نداریم فقط سر هر مسئله ای با هم بحثمون میشه . همیشه از همدیگه ناراحتیم .
در ضمن اگر ایشون الان نمیتونه توی رابطه تعادل برقرار کنه پس فردا تو زندگی مشترک که از هر طرفش مشکلات رو سر آدم ممکنه بریزه میخاد چی کار کنه؟
نمیخام بگم دوست داشتن ملاک نیست اما تصور کنید میتونید با هم چین آدمی زیر یک سقف و 24 ساعته با هم زندگی کنید؟اگر جواب مثبته حتما رابطه تونو رسمی کنید اما اگه حتی کمی شک دارید یه کم به خودتون فرصت بدید.
نگران ایشون هم نباشید مسلماخانواده شون برای پیدا کردنشون اقدام میکنن و این تنها یک راهی برای جلب توجه و البته خودنمایی افراد میتونه باشه.
شما الان فقط به خودتون و شرایطتون فکر کنید و ببینید با همه ی خوبیها و بدیها آیا حقیقتا این آدم میتونه شریک زندگیتون باشه؟
ممنونم دوست عزیز از راهنماییتون . به حرفاتون حتما فکر می کنم.