ببینید دوست خوبم، ازدواج یک تشیل خانواده است. فقط محیط و مسئولیت های شما دگرگون میشه. اینچنین نیست که همه چیز به یکدفعه تغییر کنه و شکل دنیا و زندگی به کل عوض شه و شما رو خلع تسلط کنه.
مثل امروز که اگر مشکلی پیش بیاد، در پی تدبیر میرید و شرایط رو برای خودتون حل یا قابل تحمل میکنید، بعد از ازدواج هم همینه.
البته فکر میکنم کمی دچار وسواس فکری شدین. من خودم این حال رو مدتی داشتم. یه مدت همش میترسیدم خانواده مو تو یه حادثه از دست بدم و بعدش کلی پریشان میشدم. ولی فکر کردم و دیدم اونهایی که عزیزی رو از دست دادن، بعد از مدتی خودشونو با شرایط سازگار کردن و به زندگی روزمره شون ادامه میدن. پس بی مورده که من از امروز شور بزنم که اون موقع نتونم تحمل کنم!
این شد که تصمیم گرفتم به خدا توکل کنم. گفتم خدایا آنگاه که از تو سلامتی خانواده مو آرزو کردم، به تو توکل میکنم، پس هر چی پیش بیاد خیر و مصلحت توست و من از تصمیم تو شکایت نمی کنم، تو آن خدایی هستی که اگه رنج بدی، هزار برابرش هم صبر و تحمل میدی.
پس به شما هم پیشنهاد میدم آنگاه که تلاش کردین شرایط ازدواج موفق رو فراهم کنید، به خدا توکل کنید. مسلما هر چه خیر و مصلحت اوست پیش میاد. پس وسواس های فکری رو بزنید کنار و شجاع باشین.
علاقه مندی ها (Bookmarks)