دوستان آقای baby گرفتارند و همین که لطف کرده اند و با این همه مشغله برای دوستان کارگاه
باز نموده اند جای قدر دانی دارد پس کمی منتظر بمانید و تمرینات قبلی را خوب انجام دهید.
================================
یک زن امیدوار عزیز در خصوص سوالتان باید گفت که رفتار جرات مندانه می توانست به شکل زیر
باشد :
رفتار جرات مندانه : خیلی جدی و قاطعانه بدون ناراحتی و خشم در کمال آرامش به او بگویید
" عزیزم خوشحالم که به من اهمیت میدهی اما ما اصلا نمی توانیم به دلیل بدهی هایمان به
سفر برویم زیرا بعد از سفر دچار رنج های و سختی های اقساط می شویم و نه تنها سفر
برایمان زهر می شود بلکه روابط دوستانه مان هم بهم می ریزد و اگر قرار بوده سفر حال هر
دویمان را بهتر کند ، من تنها نگرانی را با خود می آورم پس بهتر است سفر را برای زمانی
مناسب تر که دست و بالمان باز تر شد بگذاریم و به جایش به یک سفر نیم روزه در همین
نزدیکی ها برویم و مصرانه و قاطعانه بدون اینکه عصبی شوید سر خواسته تان بمانید!
این طوری هم او را به بی مسئولیتی متهم نکرده اید و هم دلیل مخالفت خود را گفته اید و هم
او را به فکر واداشته اید! در ضمن می توانید توپ را در با طرح این سوال در زمین او بیاندازید که
از او بپرسید برای پرداخت اقساط بعد از سفر چه فکری کرده و بخواهید در این زمینه با دلیلی
منطقی متقاعدتان کند که اگر فکرش درست و قابل قبول بود سفر را می پذیرید به شرطی
که بتواند متقاعداتان کند!!! بعد هم بگویید از اول این پس انداز برای پرداخت اقساط بود و لاغیر!
======================================
یک ماجرا را هم می بیان می کنم از امروز در تاکسی که برایم رخ داد :
سوار یک تاکسی شدم و موقع حساب کردن کرایه به او که پول دادم پول خرد نداشت! گفت
خانم صد تومان بده تا 500 تومانی پس بدهم چون 400 تومان خرد ندارم و اگر ندهی مابقی را
پس نمی دهم!
رفتار منفعلانه : چون پول خرد ندارید یا سکوت می کنید یا به هر سختی شده پیاده میشوید
تا پولتان را خرد کنید ولی دائم با خود می گویید او شغلش این است و وظیفه او بود که پول
خرد داشته باشد و حرصتان می گیرد ولی سکوت می کنید!
رفتار پرخاشگرانه : با راننده دعوا می کنید و او را دزد سر گردنه می دانید و اعصاب خودتان و
راننده و مابقی مسافران را خورد می کنید و ناراحتی را به خانه می برید!
رفتار جرات مندانه : آقای راننده این وظیفه شماست که پول خرد داشته باشید و من پول
خورد ندارم...راننده : مطمئنی؟ گفتم : بله!!!اگر شک دارید بفرمایید شما کیفم را بگردید
شاید معجزه شد و پول خرد پیدا کردید :) ...راننده : شرمنده خانم ، قصد جسارت نداشتم
من معذرت می خواهم.
من : خواهش می کنم بهر حال گاهی پیش می آید اما گرو کشی اصلا کار درستی نیست!
در نهایت ما بقی پولم را پس گرفتم و بدون دعوا از راننده تشکر کرده و پیاده شدم!







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)