آسمان ابي عزيز
يه نكته هست كه ناچار به گفتنشم.بسياري از خانم ها دردوران بارداري بسيار حساس تر و شكستني تر و... مي شن..اگرچه اين امر فيزيولوژيكه اما در كنار شرايط قبلي تشديد ميشه.( به خاطر افزايش هورمون پرژسترون هم هست..)چند روز پيش حرفاتو راجع به نام فرزندت و انتخابش خوندم.
بي شك عزيزمن شما حساس شدي و از اون بدتر اين كه داري در حساسيت خودت پيش ميري و بدتر از اون اينكه بر اساسش قضاوت ميكني..تصميم گيري و حتي عمل هم ميكني.
عزيز دلم ما حق داريم از رفتار بد ديگران زخمي بشيم اما حق نداريم با زخمها و حساسيت هاي خودمون قضاوت و عمل كنيم.تصور كن دستت زخم باشه بخواي باهاش گلدوزي كنه ميشه باهاش يك گل لطيف و ظريف بدوزي؟
جان دلم الان ماجرا اين نيست كه همسرتون يا مادر و خواهرشون چه اشتباهاتي ميكنن.. الان مهم اينه كه اگه اونا اشتباه كنن شما چطور خود و فرزندتو آرام نگه داري محفوظ نگه داري.. وقتي از خشم و آزردگي شما كم شد مي توني با چشمهاي كاملا باز ببيني و بعد تصميم بگيري .. ميتوني الان واكسن من ناراحت نميشم و از هر چيزي آزارم ميده دوري ميكنم استفاده كني؟
ميشه اين تصور خيانت رو فعلا تو ذهنت بايگاني كني تا بعد تولد بچه؟ميشه فعلا؟ميشه اين رو هم در نظر بگيري كه همسرت از فرط حساسيت هاي شما تصميم گرفته حتي اگه واقعا كارگاه دوستش هم رفته بهت نگه؟يا اون روز واقعا سر كار بوده ماموريت بوده فردي كه بهت گفته نمي ياد اشتباه كرده؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)