توافق نرسیدن بر سر مهریه و احتمال از هم پاشیدن رابطه 4 ساله

[شب نم]

راستش دوست پسر من از این چیزایی که دیده چشمش ترسیده و میگه من سکه مهر تو نمی کنم اما خونمو حاضرم به نامت کنم. میگه من چیزی رو که ندارم و تا چند سال دیگه هم توانایی پرداختش رو نخواهم داشت مهرت نمی کنم.

دوست پسر شما داره بر اساس منطق و تجربه و دیده هاش درست عمل می کنه و به حرف شما اعتماد نداره که بهش بگی من مهریه ام را از تو نمی گیرم یا برای رضایت پدر و مادرم 500 سکه مهرم کن. اما من قول می دم هیچوقت ازت نخوامش.

اما شما داری بر اساس احساس تصمیم می گیری و می گی گفته هر چی تو زندگیم به دست بیارم مال تو هست !!!

اتفاقا قرار به اینه که تمام حقوق اعم از حق طلاق حق کار حق تحصیل حق مسکن وحق حضانت فرزند رو هم داشته باشم. اما انگار خانواده من اصلا متوجه ارزش این حقوق نیستن.
من حتی به وکیل هم مراجعه کردم و کاملا با این حقوق و راهکارهای قانونیش آشنایی پیدا کردم.

می تونم بگم 90 درصد حق هایی که شما گفتید حتی با ذکر در عقدنامه و امضای آقای داماد، ضمانت قانونی و اجرایی نداره. از کسانی که این حقوق را به خیال خودشون گرفته بودند بپرسید. ( اگر با یک وکیل هم صحبت کنی به شما خواهد گفت )

متاسفانه من تا چند ماه قبل فکر میکردم خانوادم هم مثل من فکر می کنند.
یعنی قبلا که خبر ازدواج یکی از فامیل می رسید همش خانوادم زوم می کردن رو ویزگی های شخصیتی و اخلاقی. که به به داماد فلانی مثلا چه پسر محجوبیه.
اما حالا سر من که از قضا بچه اولم کلی چیزایه دیگه هم مهم شده.
به این نتیجه رسیدم که اصلا خونوادمو نمی شناسم.

خانواده ای را که 20 سال باهاشون زندگی کردی و خودشون تربیتت کردند، حالا که بحث جدی شده و نوبت خودتون شده، می بینی که نمی شناسی.
چطور فکر می کنی پسر مردم را ( از یک خانواده و فرهنگ دیگه ) با 4 سال دوستی و کافی شاپ رفتن شناختی؟

حرف والدینت را گوش کن. مطمئن باش بد تو را نمی خواهند.
روشنفکر بازی و فمینتیست بازی را هم بذار کنار. موقع طلاق و مشکلات این نظریه ها به دردت نمی خوره. طبق قانون کشور طلاقت می دن، نه طبق نظریات فمینیستی کتابها ...