هنوز به خانوادم نگفتم چون نخواستم بی خودی نگران شن ولی اگه همینطور پیش بره شاید مجبور بشم بگم ):
نامزدم معتقده عشق وجود نداره ! و من هم اصلا نمی تونم بگم که عاشقش هستم .
من هر وقت می خوام جدیدا راجب این مسائلی که پیش اومده باهاش حرف بزنم ناراحت میشه و اصلا حال و حوصله شنیدن نداره و میگه فراموشش کن ! انگار خودت دوست داری هم منو عذاب بدی و هم خودتو ! (میگه تو خودآزاری داری)
وقتی رفتم پیشش حتما باهم در این رابطه حرف می زنیم فقط امیدوارم اونجا هم منطقم حرف اول رو بزنه نه احساساتم . (اصلا حتی دیگه مطمئن نیستم که رفتنم پیش اون درست باشه!)
علاقه مندی ها (Bookmarks)