کیفیت تالار همدردی

[بهار.زندگی]

سلام.ضمن تایید حرف جناب خارپشت من گاهی حس میکنم این تالار و پستهای افراد اینطور به ادم تلقین میکنه که باید برای هرکدوم از ما یک حوری یا فرشته اسمونی افریده بشه تا همسر ما بشه.به همین خاطر دروغ نگم گاهی با خودم فکر میکنم اصلا نمیتونم رو این تالار حساب باز کنم.تقریبا اکثرا تا یه مراجع مشکلشو عنوان میکنه یکیو محکوم میکنن و سریع هم میگن قطع رابطه.تمام.طلاق.انگار که همه ما فرشته ایم که باید دنبال یه ادم بی نقص باشیم.گاهی تلاش برای درست شدن نفی میشه.مگه نه اینکه تلاش گاهی حتی اگه نتیجه نده باز در رشد ما موثره.(البته نه هر تلاشی و برای هر چیزی)
دوم قضاوت کردن در مورد مراجع یا یکی از شخصیتهای مشکل مطرح شده هست.انگار نه انگار که از پشت کامپیوتر نمیتونیم در باره کسی قضاوت کنیم و بدتر متهمش کنیم.فقط میگیم فلانی این کارو کرده پس فلانه.یا اگه من جای تو بودم فلان میکردم یا تو فلان هستی.گاهی بیشتر به تالار قضاوت شبیه تره تا تالار همدردی و ادم نمیدونه ایا باید جواب بده و از خودش دفاع کنه یا چیزی نگه که موضوع بحث منحرف نشه(با این یکی واقعا مشکل دارم چون خودم تو یکی از تاپیکهام بیشتر از اینکه کمک بشنوم متهم شدم و من واقعا حوصله جر و بحث رو نداشتم)البته این قضیه رو تو خیلی از تاپیکها دیدم
و هرچی پرشورتر و پر هیاهو تر جواب بدی بیشتر مورد پسند و تشکر واقع میشه
گاهی هم افراد اصلا دقیق مشکل رو مطالعه نمیکنن و ادم مجبوره هی تکرار مکررات کنه که واقعا خسته کننده است
صد البته پستها و تاپیکهای خودم از همه نظر ناقصند و دارای مشکل.
با تشکر