نه عزیزم من نمیگم اشکال داره.ولی اگر قرار باشه آدم در کنار درس و کار و پیشرفتش به امید یه نفر باشه و به مرور زمان اونقدر به طرف وابسته میشه که جدایی از اون براش جزو محالاته.حتی اگر زیاد وابسته هم نباشه بازم یه امیدی در دلش به اون خواهد داشت.
مااز آینده و اتفاقاتی که قراره بیفته خبر که نداریم و وقتیکه با اون طرف ازدواج نکنیم حالا به هردلیلی،خودمونیم که شکست میخوریم.برای این اینحرفوزدم که در دلت به امید کسی نباشی.مگر اینکه خواستگاری بصورت سنتی که همون لحظه طی مراحلی میتونید شناخت از هم پیدا کنید.
حالاشما چه کردید؟برای این مشکلتون با خانواده هاتون مشورت میکنید یا نه؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)