خانم فرانک من خودمم به این نتیجه رسیدم که ظاهرا حرفام براش فقط در حد حرفه و خیلی اهمیتی نمیده که من چی میگم. تقصیر خودمم هست. همیشه حرفای خودمو شهید کردم و این باعث این موضوع شده.
می خواستم یه سوالی بپرسم.
همسرم یه حرفایی میزنه که باعث میشه من به شدت عذاب وجدان بگیرم.
میخواستم بدونم آیا من واقعا کار بدی میکنم که جمعه ها می خوام برم آفرود؟ آخه من توی طول هفته که همیشه از 5 به بعد خونه ام و هرکاری که اون میگه میکنیم. حداقل یه روز در هفته رو واسه خودم میخوام و علاقه مم به آفرود انقدره که نمی تونم ازش دست بکشم.
همسرم هم میتونه بیاد کنار دستم بشینه ولی چون علاقه ای نداره نمیاد. ولی بعدش انقدر خودشو ناراحت میکنه و حرفای ناراحت کننده میزنه و بغض میکنه که من کوفتم میشه.
می خوام بدونم واقعا ظالمانه اس که من جمعه ها می خوام برم آفرود؟
اصلن آیا مسئول پر کردن همه اوقات فراغت همسرم منم. اون خودش طوی طول هفته با دوستاش میره میگرده میره خرید میره گردش و ... ولی من توس طول هفته سر کارم و نمی تونم وقتی برای خودم داشته باشم. شبا هم که نمی تونم برم. فقط میمونه جمعه ها.
روزهایی هم که تعطیل رسمی باشه معمولا با پیشنهاد خودش میریم مسافرت.
می خوام بدونم این حس عذاب وجدان که بهم القا میشه درسته؟