وقتی برگشتم چطوری برخورد کنم؟ یه مورد اورژانسی

[zeytoon_joon]

سلام زيتون عزيز
من تاپيك شما رو دنبال ميكنم هميشه اما مرتب يك چيز تو ذهنم مياد .... چقدرالكي
دلخور نشو اما واقعا نميفهمم چرا يك زندگي تازه پا بايد به دادگاه و شكايت و شكايت كشي برسه
به نظرم شما و همسرتون اين زندگي رو با ميدون جنگ اشتباه گرفتيد
بازهم خوبه شما الان داري عاقلي ميكني
اما تروخدا يك سر به مشكلات بقيه دوستان بزن بعد زندگي خودتو هم مرور كن ... اونها با اون همه مشكل هنوز به اينجايي كه شما رسيدي نرسيدن ...به خدا بچه بازيه
ول كن اين شكايت و دادگاه رو
از شوهرتم نترس ..بابا شوهرته همسرته ... بيخيال تروخدا
من اگه جاي شما بودم ( نظر شخصي ) تلفن رو بر ميداشتم و صادقانه از همسرم ميپرسيدم فلاني؟ چي داره به سرمون مياد ؟! رزششو داره؟؟؟ ميخواهم با تو باشم پس تا 3 ميشماريم و از اول بهم لبخند ميزنيم و شروع ميكنيم

حيف خودتو و جوونيتو اين زندگي خوشگله كه به اينجاها برسه

yekte_b عزیز پاسختو که خوندم نا خودآگاه اشک از چشام جاری شد الانم دارم گریه میکنم
واقعا چقدر الکی
دلم میسوزه حیلیم دلم میسوزه درسته که منم اشتباه کردم اما گذشتم داشتم تو زندگیم
با عشق باهاش برخورد میکردم خیلی سرد جوابمو میداد
1 هفته از عقدمون نگذشته بود داشت یه ترانه از خواننده های زن قبل انقلاب گوش میداد که به راحتی برگشت گفت این عشقمه واسه یه عروسه یه هفته ای خیلی سخته!
هر وقت بهش میگفتم دوست دارم میگفت آره جون خودت!
هر وقت بهش دست میزدم یا ازس رابطه میخواستم میگفت اذیت نکن!
و شاید خیلی چیزای دیگه که کوچیکن ولی وقتی کنار هم بیان میشن مثل یه کوه!