بهار عزیز...
چرا این قدر به دیگران توضیح میدی؟چرا باید دیگران به شما افتخار کنن؟اصلا به دیگران چه ربطی داره که شما کار میکنی یا نه درس میخونی یا نه؟
شخصیت هر فردی با تعاریفی که دیگران از اون فرد ارائه میدن مشخص نمیشه بلکه به نحوی که خود اون فرد باور داره و به بقیه ارائه میده مشخص میشه و شخصیت شما در این گیر و دار وابسته به احساس دیگران، طرز تفکر دیگران و افتخار دیگرانه! اونم دیگرانی که فی الواقع حتی 1% هم در زندگی شما موثر نیستن!
دوست عزیز...به خودت بیا.این یک جمله ساده نیست، یک رازه.یک راز برای اغلب زنان ایرانی...به دنبال خوشحالی خودت باش، به دنبال آرامش خودت، به دنبال زیبایی وتناسب اندام اونم برای خودت، فقط خودت و بس(حتی همسرت هم نه!!) اون وقتی که میتونی رشد کنی، پیشرفت کنی...
من در صفحه ی اول دیدم که آقای sci راهکارهای خوبی به شما ارائه دادن اما شما فقط اجراشون کردین ولی به کنه اش پی نبردید! دوباره اونها رو بخونید...دوباره به خودتون فکر کنید...اون موقع گفتید که از همسرتون به خاطر این که از شما تعریف نمیکنه ناراحتید ولی حالا این احساس تغییر جهت داده و چون احساس میکنید که دیگران به شما افتخار نمیکنند از خودتون ناراحتید اما اصل موضوع همونه...انتظار تایید و افتخار دیگران برای این که شما از خودتون راضی باشید و این بزرگترین آسیبیه که شما به خودتون میتونید بزنید...
شما الان یک مادر هم هستید.عزت نفس شما در رشد و پرورش دختر کوچولوی نازتون خیلی موثره...اون از الان داره یاد میگیره که چطور باید خوشحال باشه حداقل به خاطر اون عروسک کوچولو روی خودتون کار کنید...
موفق باشید