2 - تحمل و درد و رنج در انسان

[setareh]

آیا این دیدگاه درست هست که واقف باشی چنانچه اون رنج رو مرتفع کنی رنج دیگری در انتظارت هست که به مراتب از رنج قبلی رنج آور تر هست (به خاطر بالا رفتن ظرفیت و علمت)؟

احسنت

سلام
بله درسته !و حتی سفارش شدیم بعد ار فراغت از یک رنج وتلاش به انتخاب تلاش و رنج و زحمت بالاتر .
چنانچه در قرآن سوره شرح آمده :
فَإِنَّ مَعَ العُسْرِ یُسْراً (5) إِنَّ مَعَ العُسْرِ یُسْراً (6) فَإِذَافَرَغْتَ فَانصَبْ (7) وَ إلَى رَبِّکَ فَارْغَب (8)
در این آیه خطاب به پیامبر ,پس هنگامی که از کار مهمی فارغ می شوی به مهم دیگری بپرداز .هرگز بیکار نمان .تلاش و کوشش را کنار مگذار .پیوسته مشغول مجاهده باش و پایان مهمی راآغاز مهم دیگر قرار ده و در تمام این احوال به خدا تکیه کن و به سوی پروردگارت توجه نما .
هدف آن است که پیامبر را به عنوان یک الگو و سرمشق از اشتغال به استراحت بعد از یک پایان یک امر مهم باز دارد و تلا ش مستمر و پی گیر را در زندگی به او گوش زد کند .هنگامی که از جنگ با دشمن فارغ شدی به جهاد با نفس بپرداز.
اگر مااز رنج بگریزیم یا رنج های درست را انتخاب نکنیم ودرراه رسیدن به تعالی تلاش نکنیم ناگریز از رنج هایی می شویم که جبرا بر دوشمان می آد .
این برنامه ی سازنده ای هست و در دل اون رمز پیروزی و تکامل نهفته ست . بیکار بودن و فراغت کامل, مایه ی خستگی و بی نشاطی و تنبلی و فرسودگی و در خیلی مواقع مایه ی فساد و تباهی و انواع گناهانه .
ما از طرفی سفارس شدیم به انتخاب رنج و تلاش مستمر و از طرف به ما نوید و امید داده شده که غمگین نباشید مشکلات و سختیها به این صورت باقی نمی مونه . آن کس که تحمل مشکلات کنه و در برابر طوفان ها ایستادگی کنه روزی میوه ی شیرین اون می چشه و به همیشه در کنار سختیها آسانیهاست .در این آیات حتی تعبیر به" بعد" نمی کنه بلکه تعبیر به "مع"(همراه سختی) که نشانه ی همراهی است می کنه .

نگاهی به زندگی انبیا و اولیه الله نیز نشان می ده که زندگی این گلهای سرسبد آفرینش نیز با انواع ناملایمان و درد و رنج ها قرین بوده . حال وقتی دنیا برای اونها چنین باشه وضع برای دیگران روشنه اگر افرادی رو می بینیم که درد و رنجی ندارند یا بر آثر مطالعات سطحی ماست ووقتی نزدیکتر میشیم اونموقع ست که به عمق درد و رنجهای همین صاحیان زندگی مرفه آشنا می شیم و یا اینکه برای مدتی محدود و زمانی استثنایی ست که قانون کلی جها ن رو به هم نمی زنه .
ايحسب ان لن يقدر عليه احد( 5 بلد)
اشاره به اینه که آمیختگی زندگی انسان با اون همه درد و رنج دلیل بر اینه که او قدرتی نداره (فقروجودی)ولی بر مرکب غرور سوار است و هر کار خلاف و گناه و جرم و تجاوزی رو مرتکب می شه .
چگونه انسان مغرور میشه و ادعای قدرت می کنه در حالی که زندگی او با درد و رنج عجین ست و اگر مالی داره به شبی بنده و اگر جانی داره به تبی بنده ؟؟؟