نامزدم میگه بیا فقط با هم دوست باشیم

[melisaa]

امروز برگشتم به شهر خودم ولی با دل خون ... دارم داغون می شم از طرفی امتحان هم دارم ، عقلم میگه باید جدا شیم اما دلم نمی زاره ....

اون هم انگار یه جورایی نا امید شده ، ما نمی تونیم به این زودیا ازدواج کنیم . حداقل تا چند سال دیگه و هر دو از این دوری راه و این وضع که باید انتظار بکشیم که یکیمون بتونه بیاد پیش اون یکی خسته شدیم (۸ ساعت راه و ۲۵۰ هزار تومن هزینه راه چیز کمی نیست ! ) . اصلا معلوم نیست من بتونم بعدا تو کدوم شهر کار پیدا کنم و این خیلی نا امید کننده هست . یعنی این وضعیت ادامه خواهد داشت و احتمال اینکه تو شهری که اون هست کار پیدا کنم کمه . نمی دونم اون موقعی که نامزد کردیم چرا به این چیزا و واقعیت های زندگی فکر نکردیم ؟! گفتیم تو تعطیلات همو می بینیم دیگه! چقدر احمق بودیم .

حالم اصلا خوب نیست ، احساس می کنم تو مملکت غریب بی پناه شدم . قبلنا هم اون نبود و من تنها بودم اما با یادش حس خوبی داشتم . به همین که گاهی هم رو ببینیم راضی بودم اما حالا ...

دیشب تا صبح نخوابیدیم و من کلی گریه کردم ، اونم دست کمی نداشت . سعی می کرد ارومم کنه اما من هر وقت یاد بدبختی هام می افتادم دوباره اشکم سرازیر می شد . شب تلخی بود ... خیلی تلخ ... حتی به سرم زد بی خیال درس و امتحان شم و پیشش بمونم اما آخرش چی ؟

خدایا چرا هر چی سنگه پیش پای لنگه ؟ چرا باید این بلا سر من بیاد ؟ من بدون اون می میرم . چیکار باید بکنم ؟
وقتی تو راه بودم و تازه راه افتادم بهم زنگ زد که بدون تو خونه چقدر سوت و کوره و هنوز نرفته دلم برات تنگ شده، منم می خواستم خون گریه کنم .
لعنت به این زندگی ....

اول از خدا و بعد از شما و مدیر همدردی می خوام که بهم بگن راه درست کدومه با این شرایط ؟ ما همدیگرو دوست داریم اما به این زودیا امکان ازدواج نیست . نامزدم به شدت افسرده هست و خودشم نمی دونه چی می خواد ، نمی خواد منو از دست بده اما فشار کار و زندگی و غربت توانی برای مبارزه واسش نزاشته و ناامید شده . باید چیکار کرد ؟