قبل از اینکه بخواهی در مورد من قضاوت کنی کفشهای مرا بپوش و در راه من قدم بگذار...از خیابانها و کوها و دشت هایی گذر که من کردم....
اشکهایی را بریز که من ریختم. دردها و خوشی های مرا تجربه کن.
سالهایی را بگذران که من گذراندم روی سنگهایی بلغز که من لغزیدم...
دوباره و دوباره بر پا خیز و مجددا در همان راه سخت قدم بگذار همانطور که من انجام دادم
بعد ان زمان میتوانی در مورد من قضاوت کنی







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)