به ما هم تو این تالار گفته شده نباید با مشکلات مراجعین خودمون رو خیلی درگیرکنیم جوری که تاثیر منفی رومون بذاره،هر چند که رعایت کردن حد اعتدال خیلی سخته.آيا بايد از خوندن وبلاگ هاي زندگينامه كساني كه شكست عاطفي رو تجربه كرده اند و ... هم پرهيز كرد ؟؟
يا به خواننده اش بستگي داره اينكه چقدر تحت تاثير قرار بگيره؟؟؟
يا اينكه مي شه يه حورايي از تجربياتشون استفاده كرد؟؟؟؟؟؟
یادمه مدیر همدردی یه جا یه مثال زده بود که فکر میکنم شاید به وبلاگهایی که گفتی بشه تعمیمش داد.
گفته بودن اینجا مثل اورژانسه بعضیاز ادما بادیدن ادمایی که جراحت برداشتن خیلی ناراحت میشن این ادما بهتره برای اموزش از مقالات کمک بگیرن تا سرگذشت تلخ ادما.
پس این بستگی به خودت داره که تا چه حد روت تاثیر میذاره.یا چقد ذهنت رو مشغول میکنه.میتونی تا حد کمی از این سرگذشتها رو فقط برای اگاهی خودت مطالعه کنی مثلا برای اینکه بدونی دوستی دختر و پسر چه عواقبی داره و بقیش رو به مطالعه مقاله اختصاص بدی.
ضمنا موقعی که داری سرگذشت دیگران رو میخونی ببین هدفت چیه؟یعنی مورد اموزنده مهمی برات داره یا از روی تاثر و غلیان احساسات میخوای به خوندن ادامه بدی.اگه مورد دوم بود سریعا خوندن رو متوقف کن.








علاقه مندی ها (Bookmarks)