گفتار نخستین در چارچوبه ی حقوق ما

[termeh]

حق کسی که از شما نصیحت می خواهد .

حضرت می فرماید:
"حق کسی که از شما نصیحت می خواهد ،این است که نصیحتش کنید".
اگر فردی نیاز به ارشاد دارد،چیزی را از تو سوال کرد،نباید با خشونت و تندی با او برخورد شود ،بلکه باید با رحمت و رافت با او سخن کفته شود.

حال اگر تو خود نیاز به نصیحت پیدا کنی

و نزد دیگری بروی تا تو را پند دهد و ارشاد کند،چگونه است ؟
حضرت می فرماید:
وقتی دیگری را نصیحت کردن به شما را اغاز کرد ،باید سعی کنید که خود را در برابر او متواضع نشان دهید و حالت کبوتری را به خود نگیرید که بالش را به زمین می نهد .
اگر احساس کردید که کلمات او منطبق با موازین عقلی و ارزشهای دینی است ،شکر خدا را به جا اورید که چنین فردی را مامور کرده است تا شما را به عمل به سوی راستی و پرهیز از کحی تشویق کند.
و اگر دیدید که کلام او موافق با موازین شرعی و عقلی نیست ،در عمل به راهی که پیشنهاد می دهد ،نروید،ولی در ظاهر هم با او پرخاش نکنید و او را به خاطر راه حل ناصوابی که ارائه می کند،توبیخ ننمایید. شاید او در ذهنش دچار بد فهمی نا خواسته و کج اندیشی شده است و به زودی اصلاح خواهد شد .
و اگر ناصح مزبور ضمن اینکه راهنمایی نا صوابی می کند،در صدد ایجاد تفرقه هم هست ،به شیوه دیگری با او معامله کنید!فرضا به شما توصیه می کند که برادرتان را مورد ضرب وشتم قرار دهید!از سوی دیگر به نزذ برادرتان رفته،او را نیز بر علیه شما بسیج کرده است ،در این صورت راه صحیح ان است که این ناصح نمای تفرقه انداز را طرد کنید و به او اعتنا نکنید.