اما من فکر میکنم تو این تاپیک دنبال یه چیز دیگه هم هستی..یه ارامش..اینکه خانوما و اقایون بهت بگن اتفاقی که افتاده قابل بخششه تا به خودت دلداری بدی که بقیه هم میگن میشه بخشید..یعنی شاید شاید میترسی ببخشیش و پیش خودت انگ بی غیرتی بخوری.
از توجه شما ممنونم
به نکات خوبی اشاره کردید و از شما سپاسگزارم. اما در خصوص پاراگراف بالا خیلی موافق شما نیستم
مطمینم هر کس سری به این سایت یا سایتهای مشابه میزنه در پی مشکلاتش همون آرامشو جسنجو میکنه در مورد من شاید اینم بشه اضافه کرد که معمولا برای کوچکترین تصمیمات هم یه سری به این دنیای مجازی میزنم و معتقدم همه چیزو همگان دانند.
اما در خصوص اینکه دنبال این باشم که بقیه بهم بگن ببخش و برای بخشیدن به آرامش برسم اصلا اینگونه نیست و از شما هم خواهش میکنم زمینه ذهنی به بقیه خوانندگان ندید.تو این شرایط غیرت کمترین فضایی رو تو ذهنم مشغول نکرده.
تو پستهای قبلی هم عرض کردم هدفم از مراجعه به این سایت اول درددل بود و بعد استفاده از تجربیات و نظرات دیگران.
دغدغه اصلی من اینه که به جواب این سوال برسم :
آیا با شرایط موجود به پایان یافتن این زندگی مشترک و باز شدن باب جدیدی در زندگی باید بیندیشم یا شاید دلایل و روشهایی برای نجات این اشتراک از ورشکستگی کامل موجود باشد.
برای یافتن پاسخ استفاده از مشاور استفاده از تجربیات دیگران اینترنت کتاب یا هر منبع دیگری هم که کمک به پایین آمدن ریسک این تصمیم گیری بکنه باید استفاده بشه
باز هم از بذل وقت و توجهتون متشکرم
علاقه مندی ها (Bookmarks)