حالا هی بدو دنبال باتری. ای کاش ....

[فرشته مهربان]

اگر این شارژ با بهره گیری از انرژی خورشیدی باشد :

تا از روشنایی روز و تابش آفتاب بهره می بری بی واسطه بهره مندی و وقتی شب ترا فرا گرفت و دیگر تو خورشید را علیرغم اینکه هست نداری و دریافت بی واسطه از او نمی توانی داشته باشی . انرژی ذخیره شده طول روز را می توانی مصرف کنی .

پس وقتی از منبع اصلی انرژی و شارژ شدنهای روحی خود را هموراه و به واسطه نگاه داشتن سر رشته وصل در محضرش می بینی برخوردار می شوی و آنوقت هم که دمی سررشته از دستت خارج و خود را گم گشته می بینی و دیگر حضور در محضرش نداری ، انرژی ذخیره ای که روز درک حضورش کسب کرده ای تو را حفظ می کند

دلی که غیب نمایست و جام جم دارد
ز خاتمی که دمی گم شود چه غم دارد

و با برافروختن روشنای ایی از آن ذخیره ( بصیرت ) می توانی راه را بیابی ، و با جهدی دوباره سرحلقه رندان حضورش باشی

در خرقه چو آتش زدی ای عارف سالک
جهدی کن و سرحلقه رندان جهان باش

و اینگونه چنان می شوی که بیدی نباشی تا به هربادی بلرزی ، هیچ غم و اندوهی دلت را به یغما نمی برد و بی دلی را نصیبت نمی کند که فسرده و دلمرده گردی

لاخوفٌ علیهم و لا هم یحزنون

( نه می ترسند و نه غمگین می شوند )

و همانطور که ستاره گفت ، تدبری در آفاق و بخصوص انفس لازم است تا بدینجا راه یابی

فتدبروا یا اولوالابصار

.