منم این مشکلو از سنین راهنمایی داشتم ! یهو سیل خیال پردازی ها میومدن و منو با خودشون می بردن ! نصف اوقات مثلا درس می خوندم اما در واقع فقط تو فکر و خیال بودم .
الانم هنوز نتونستم جلوی خودمو بگیرم ! منم خوشم میاد از غم ! گاهی نامزدم میگه تو مازوخیستی به شوخی ! مثلا فکر می کنم که اگه تو آینده بچه دار بشم و بچم بمیره انوقت چی میشه ! (فکرهای احمقانه ! )
چقدر هم به درسم همیشه صدمه زده این مسئله ، البته فکر کنم یکمش طبیعی باشه واسه دخترا .
من سعی می کنم برای روزم برنامه ریزی کنم و بیکار نمونم که بخوام تو فکر و خیالات برم ! مثلا اگه موزیک بزارم حتما تو فکر و خیال میرم بنابرین فقط یه ساعتی رو به اینکار اختصاص می دم .
موقع خوابم چند صفحه کتاب می خونم تا چشمام گرم شه و خواب منو با خودش ببره !
از بچگی هم خودمو قانع کردم که بابا من با بقیه فرق دارم ! من نویسنده ام و بایدم اینطوری باشم ! جالب اینه که تا بحال یه دونه کتاب هم ننوشتم ! سنم کمتر که بود یادداشت های پراکنده می کردم اما الان دیگه نه وقتشو دارم نه حوصلشو و فکر می کنم استعدادشم متاسفانه ندارم !
علاقه مندی ها (Bookmarks)