خودكشي

[rose]

سلام دانه جان و دوستان عزیزم
میخوام تجربه یکی از دوستانمو بگم که قصد اینکارو داشت البته در دوران نوجوانیش چون واقعا از زندگیش سیر شده بود و دیگه تحمل رفتارهای زشت و تحقیر آمیز پدرشو نداشت و قصد داشت با مقدار زیادی قرص مسکن خودکشی کنه و چند بار هم تا آستانه ی انجام اینکار رفت اما هر بار پشیمان میشد و صبوری می کرد،اگر چه قصد فرار از خانه را هم داشت و قصدش را هم کرده بود اما در این مورد هم هر بار که میخواست انجامش دهد زود پشیمان میشد. به گفته ی خودش جراتش را داشت اما از عاقبت بدش و بی آبرویی ش می ترسید و اینکه بعدش چه اتفاقهای بدتری ممکن است براش بیفته. خیلی با خودش کلنجار می رفت و هر بار که با پدرش دعواش میشد و مورد تحقیر قرار می گرفت فوری فکر خودکشی و فرار می افتاد اما......
اما هربار انگار چیزی یا کسی مانع اون میشد واونو پشیمان از اینکار میکرد. اینو هم بگم که اون فرد، آدم فوق العاده کمرو و رنجدیده ای بود و خیلی هم از بابت کمرویی ش ضربه خورده بود و اصلا هم قادر به دفاع از خودش در برابر زورگویی و ظلم دیگران نبود . بددهنی ها و رفتارهای مستبدانه و تحقیر آمیز پدرش هم او را واقعا دیوانه کرده بود. به گفته ی خودش دوران نوجوانیش از بدترین دورانهای زندگیش بود و انگار فقط لطف خداوند و صبر وتحمل زیاد وعاقبت اندیشی خودش(و البته دلداریها ومهربانیهای مادرش که همدم خوبی برایش بود) سبب شد در برابر وسوسه ی شدید خودکشی وفرار از خانه مقاومت کنه وتحمل بیاره و الان هم داره نتیجه ی اون صبر وعاقبت اندیشی ش رو می بینه و زندگی خوبی رو در کنار خانواده ش داره و به گفته خودش در پی تغییراتی هم که در رفتارش داده رابطه ی خوبی رو با پدرش برقرار کرده و پدرش هم با اینکه عوض نشده اما دیگه اب وتاب سالهای قبلشو نداره و از سر دوستی ومحبت با اون در اومده و انگار که پشیمونه از رفتارهای بدی که با اون و بقیه ی اعضای خانواده داشته. خلاصه اینکه این آدمی که من میشناسم دیگه اون آدم افسرده و کمروی قبل نیست و خیلی تفییر کرده چرا که به قول خودش چون اول خودش خواسته که تغییر کنه ثانیا مزد صبر و تحمل زیاد اون زمانشو خیلی خوب گرفته و همیشه هم خدارو شاکره از این بابت. این طومارو نوشتم که هم از تجربه ی دوستم براتون گفته باشم هم بهتون بگم دوستان خوبم خداوند همیشه با صابران است وبنده های صبورش رو هم خیلی دوست داره. خداوند گفته که بعد از هر سختی آسانی ای هست. پس از شرایط سخت ودشوار نهراسید و صبر را پیشه ی خود سازید. برای همه ی آدمها شرایط سخت ومشکلات وجود داره مهم نحوه ی برخورد و اندیشه ی ماست که میتونه آینده وسرنوشتمونو رقم بزنه.
باور کنید هزاران راه نرفته برای هر آدمی هست که میتونه اونو به اوج خوشبختی برسونه پس خودکشی وفرار رو اولین وآخرین راه حلتون قرار ندید و کمی بیشتر صبر واندیشه کنید که همانند دوست من مزد صبر و عاقبت اندیشی تون رو به خوبی بگیرید.

براتون آرزوی سرزندگی و شادابی میکنم.
شاد وسلامت باشید دوستان خوبم