شوهرت باید خودش بخواد درست بشه و اگه نخواد تو هزار بار هم مچشو بگیری، هزاربار هم تهدیدش کنی، هزار بار هم کنترلش کنی یا از عشقتون براش بگی و .... بعد از یه مدت دوباره برمیگرده سرخونه اولش.
اگه میخوای جدا بشی اول خوب فکراتو بکن و بعد تصمیمتو عملی کن اما اگه مطمئن نیستی اینقد با قهرکردنای چند روزه و دوباره بخشش و این چیزا رابطتونو لوس نکن! وگرنه همون اتفاقی میفته که ازش میترسی!
یعنی اون میره اشتباه میکنه بعد تو یه هفته باهاش قهر میکنی اما اون میدونه که بعد از یه هفته میبخشیش پس یه مدت اظهار پشیمونی میکنه و بعدم بخشش! و این قضیه اونقدر تکرار میشه که دیگه کم کم اظهار پشیمونی هم برات نمیکنه و روز بروز با وقاحت بیشتری به کارش ادامه میده! بهرحال قهرکردنتم توی این شرایط فکر نمیکنم کمکی به ترک عادت شوهرت بکنه!
بنظر من بشینی باهاش صحبت کنی از همه چی بهتر باشه.
بگو نمیتونی بهش اعتماد کنی، بگو اگه میخواد با تو زندگی کنه باید سعی کنه اعتمادتو بدست بیاره و یه تضمینی بهت بده که بتونه راضیت کنه، تضمین منظورم چیزیه که بشه روش حساب کرد نه فقط حرف! سعی کن تضمینی باشه که به ضررت هم نباشه مثلا نری بگی بهم حق طلاق بده! چون فایده ای برات نداره! یه چیزیکه اعتمادتو جلب کنه.
مهم اینه که نشون بده چقدر براش مهمی و خودشو به زحمت بندازه تا رضایت تورو جلب کنه. همینکه برای داشتنت همه تلاشش را بکنه کافیه.
من میدونم چقدر احساسات برای ما دخترا مهمه اما مردا اینطوری به روابط نگاه نمیکنن! میفهمی منظورمو؟
مثلا وقتی تو بهش میگی فقط جسمم مال توئه و روحم دیگه پیش تو نیست خوب این برای ما زنها یه بار عاطفی خیلی منفی داره و اگه کسی بهمون اینو بگه خیلی ناراحت میشیم اما مردا اینطوری نیستن! مردا نهایتش تا 3 روز با این حرف ناراحتن بعدش فراموش میکنن، منظورم اینه که اگه میخوای تحت تاثیر قرارش بدی باید با زبون خودشون باهاش حرف بزنی.
مردا اینطورین! باید براش یه موقعیت بوجود بیاری که مجبور بشه تلاش کنه و خودش این تغییر رابطه تونو حس کنه!
بفهمه که رابطه تون ضربه خورده و باید برای درست کردنش سعی کنه! یه شرایطی برای بخشش براش بزار تا درصورت تلاش اون برای بهبود رابطتون ببخشیش نه از سر دلسوزی! اینطوری که شما خودت قهر کنی و بعدم خودت ببخشیش فایده ای نداره! اون هیچ تلاشی نکرده! در نتیجه نه خودت از این بخشش راضی میشی نه اون متوجه اشتباهش میشه!
ما همدیگرو دوست داریم...و جدا شدن غیرممکن...
یه چیز دیگه هم که هست اینکه اینقد به این علاقه ایی که میگی وابسته نباش! منظورم این نیست که دوستش نداشته باشی یا با هر اتفاقی سریع به جدایی فکرکنی! فقط سعی کن اینقد مطمئن نباشی که چون دو نفر به هم علاقه دارن پس دیگه هیچ اشتباهی مرتکب نمیشن! نه اینطوری نیست! انقدر بودن کسایی که واسه هم میمردن اما تو زندگی دچار لغزشهایی هم شدن! اگه انقد به علاقتون وابسته باشی اگه خدای نکرده همسرت دچار اشتباهی بشه هم خودت خیلی ضربه میخوری و هم برات قضیه بزرگتر از اونی که هست میشه!