من فکر می کنم مشکل اصلی اینجاست که شما برای ازدواج خودتون وقت کافی نذاشتید و معیارهای خودتون رو در نظر نگرفتید ،درسته ظاهر بینی خوبی نیست ولی بهتره واقع بین باشیم نمیشه تاثیر ظاهر رو نادیده گرفت
اون هم برای آقایون که اثبات شده که محرک های بصری رو بهتر می توانند پردازش کنند و احساسات اونها از طریق دیداری بیشتر تحت تاثیر قرار می گیره بر خلاف خانم ها که شنیداری هستند.
بهتره الان احساساتی تصمیم نگیرید
این طوری که شما نوشتید نشون می ده شما بین دو نفر موندید
یکی که نامزد شماست و شما شخصیت و نوع پوشش و نجابت ایشون رو قبول دارید و ظاهرشون رو به جز دو موردی که مطرح کردید رو قبول دارید و مورد تایید خانواده شماست.
یک نفر دیگه،که شما حجابش رو قبول ندارید و نمی دونید ایشون اصلا شما رو قبول داره یا نه!خانواده شما ایشون رو قبول می کنند یا نه،نمی دونید واقعا ایشون از نظر ظاهری بی نقص هست یا نه!نمی دونید اگر بخواین ازش با حجاب بشه قبول می کنه یا نه،نمی دونید اگر قبول کرد ،رو حرفش می مونه یا نه!
اول همونطور که حامد گفت، اون نفر دوم رو به کل از ذهنتون خارجش کنید
بعد با خودتون رو راست باشید و در مورد نامزدتون فکر کنید.
فکر کنید چه دلایلی وجود داره که شما ایشون رو انتخاب کردید
هم دلایل ظاهری و هم سایر دلایل
و ببینید چیزهایی باعث شده شما از ایشون خواستگاری کنید و تا مرحله نامزدی هم پیش برید انقدری براتون با ارزش هست که بتونید نقص های ظاهریش رو در نظر نگیرید یا نه!
در مورد این هم فکر کنید که برخلاف چیزی که تصور می کنید برای هر دو مورد راه حل علمی وجود داره .البته من نظرم اینکه بهتره بدون در نظر گرفتن راه حل ها با ظاهر ایشون کنار بیاید.
famo مثل اینکه شما پسرا رو نمی شناسی واقعا!وقتی به اینکه چرا من میام خونتون،ناخن های دستت لاک نداره گیر می دن !!!انتظار داری به چنین مسائلی ،اهمیت ندن!!!!








علاقه مندی ها (Bookmarks)