هر کسی خودش ایمان و اخلاق داشته باشه و اهل مادیات نباشه و توی همه کاراش به خدا توکل کنه ، توی طرف مقابلشم دنبال همین چیزا می گرده .
درسته خرجا رفته بالا و گرونی هست ، ولی همه چه مجرد چه متأهل با این وضع داریم زندگی می کنیم . نمی شه به خاطر اینکه رفاه نسبی نداریم قید زندگی رو بزنیم . بالاخره همین که زنده ایم و می تونیم تلاش کنیم و حداقل نیازهامونو برآورده کنیم جای شکر داره .
شما دارین از جمع کردن پول برای زندگی کردن حرف می زنین در حالی که مهمترین سرمایه که عمرتونه داره بدون زندگی کردن واقعی از دستتون می ره .
یه شبه نمی شه میلیاردر شد ، باید از کم شروع کنیم تا به زیاد برسیم .
مهم اینه که شروع کنیم و همه چیز رو پول ندونیم . خیلی از آدمایی که در فقر زندگی می کنند خوشبختیشون به مراتب از ثروتمندا خیلی بیشتره .
به نظر من مردی که در آمد متوسط داره می تونه زندگیشو اداره کنه به شرطی که شجاعت برخورد با مشکلاتو داشته باشه . و زنی که قناعت پیشه باشه می تونه با این مرد بسازه و با پس انداز کردن ، ثروت شوهرشو جمع کنه تا بعدا ازش استفاده کنن .
تجربه شخصی خودم روی همین اصول می گرده و شوهرم با حقوق 300 تومن و هیچ پس اندازی برای خواستگاری پا پیش گذاشت . منم هیچ درخواست مالی ای ازش نکردم . چون دیدم جرأتشو داره و می خواد برای ازدواج اقدام کنه بهش اعتماد کردم .
برای زندگیم نه از پدرم که حقوق بازنشستگیش 200 تومنه جهاز آنچنانی می خوام نه از شوهرم خونه و ماشین و ...








علاقه مندی ها (Bookmarks)