-------------------------نوشته اصلی توسط ستاره قطبي
ممنون عزيزم كه جواب دادي شماراست ميگي ولي نميدونم چرااين مساله اينهمه عذابم ميده وعين خوره افتاده به جونم حتي به خودش هم جريانوگفتم وقرارشده تاعيدتصميموبگيرم بيرون كه ميرم ياتوتي وي حواسم همش به موهاي همست يه چندباري هم چندتاازاقوام من وايشون درموردكم موبودن همسرم متلك انداختن ومسخره كردن كه ازاون موقع حساسترشدم ديگه ازخودم وافكارم بدم ميادخيلي مستاصلم علاقه اي به زندگيم ندارم
واقعا مشکل اصلی شما با همسرتون مساله ریزش موی ارثی است یا وجود مسایل دیگه باعث شده که این مشکل به نظرتون حاد جلوه کنه؟
چند تا سوال دارم ازتون:
اگه با کسی که دوستش می داشتنین ازدواج می کردین و بعد از ازدواج خدای ناکرده خودتون دوچار یک بیماری لاعلاج می شدین، چه انتظاری از همسرتون داشتین؟
اگه خدای ناکرده الان بفهمین خودتون دوچار یک بیماری خطرناک هستین چه انتظاری از همسرتون دارین؟
اگه خدای ناکرده زیبایی خودتون رو از دست بدین چی؟
شاید به نظرتون این سوالات کلیشه ای باشند، اما منظورم اینه که بدونین آیا تحمل اینو دارین که همسرتون با دیدگاه مشابه شما با شما رفتار کنن؟
مگه غیر از اینه که موقع عقد و رد و بدل کردن حلقه ازدواج به هم قول می دیم تو شادی و غم شریک هم باشیم؟
پاینده باشید
علاقه مندی ها (Bookmarks)