به عنوان یک پسر نظر می دم:
تو پسر ها دور و اطراف من (دوستان و همکاران و...)90 درصد شون اصلا حاضرنیستند یه خواستگاری دختری با فاصله زیاد ویژگی خانوادگی، مخصوصا بعد مالی ،برند...
دلیلش هم به نظر واضح هست.معمولا کسانی که در رفاه زندگی کردند ،به سختی میتونند در پله های پایین تر رفاهی که داشتند زندگی رو آغاز یا ادامه بدهند و توقعات بالا هست معمولا.برای یک پسر که قصد شروع یک زندگی رو داره هیچ چیز به این اندازه سخت نیست که همسرش نیازی داشته باشه(مخصوصا مالی) و نتونه اون رو بر آورده کنه...مخصوصا در این دوره زمونه که لوکس بودن و زندگی کردن شده یک معضل!
با توجه به وضع مادی شما،یکی از عوامل کم بودن خواستگار هاتون این مورد هست.به نظر من تمرکز زدایی کنید و مطمئن باشید انتظار بهتر از شکست (زبونمان لال!)هست.در مورد اون آقا هم اگر واقعا از ایشون خوشتون آمده و میدونید شرایط پایه ای متناسب باهم رو دارید،اولا اون کاری که گفتید رو نکنید(گفتن به دوستشون و...)..اما اگر براتون ممکنه در جمع های علمی و یا دوستانه ای که ایشون هم حضور دارند شرکت کنید و سعی کنید تا ایشون هم شناخت اولیه بیشتری نسبت به شما پیدا کنه...البته کاملا غیر مستقیم.
فقط به سمت دوستی نرید خواهشا.با توجه به ویژگی های شما احتمال سوءاستفاده بالاست.
موفق باشید
من مشاور نیست و نظر شخصی رو گفتم.
لطفا سریع ترعنوان رو مناسب موضوع انتخاب کنید و اعلام کنید تا عوض کنند...(تا خانوم گلنوش نیومده و به من رو نزده!)
علاقه مندی ها (Bookmarks)