با تشکر از پاسخ دوستان
راستش همسر من یک اخلاقی داره که اگر الان تو این شرایط یک نفر رو ما واسطه کنیم بلافاصله به فکر انتقام گرفتن تمام این مدت میفته و هرگز به این فکر نمی کنه که من کوتاه اومدم و گذشت کردم و می خوام مشکلاتمو باهاش حل کنم بلکه فکر می کنه من از شرایط موجود خسته شدم و بهتر دیدم که برگردم سر خونه زندگیم. خونوادش هم مدام تو گوشش می خونن که اون خودش برمیگرده. در مورد صبر کردن اون الان میدونه که من به زودی میرم وسایلمو جمع می کنم و رای دادگاه بهش ابلاغ شده اما دریغ از یک تماس.تو این شرایط تنها منتظر یک معجزه و یا یک تماس از طرف اون هستم تا از جمع کردن وسایلم جلوگیری کنم و حتی به این فکر می کنم که روزی که میرم وسایلمو جمع کنم اون خودش مانع این کار بشه و پیشنهاد مشاوره رو بده. من مطمئنم که اگر خونوادش دخالت نمی کردند و دائم علیه من تحریکش نمی کردند الان سر خونه زندگیمون بودیم. ضمنا من قرار بور 5 ماه پیش برم وسایلمو جمع کنم اما نرفتم فکر می کنم به اندازه ی کافی بهش مهلت دادم و چون تو این مدت این کارو نکردم اون فکر میکنه که با لج و لج بازی میتونه منو برگردونه. این رو هم بگم که قفل در خونه رو عوض کرده بود که مطمئنم همش راهنمایی های خونوادشه و این کارش هم منو بیشتر تحریک میکنه که حالا که مراحل قانونی کار طی شده حتما برم و وسایلمو جمع کنم.
به نظر شما همچین ادمی قابل اصلاحه و تو این شرایط چه باید کرد؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)