دوست عزیز اگه شما واقعا به این نتیجه برسی که بهتره برگردی، باید پی این رفتارها را به تنت بمالی. اگه اون لج بازی می کنه شما نباید در مقابلش لج بازی کنی.نوشته اصلی توسط aftab-mahtab
شما نمی خواین طرف فکر کنه که کم آوردین، ایشون هم نمی خواد شما فکر کنین اون کم آورده. کی این وسط برنده می شه؟ آیا این بازی برنده داره؟ کاش جلسات دادگاه رو غیابی برگذار نمی کردین. و به ایشون می گفتین اگه می خوای جدا شیم باید دوتایی این کارو انجام بدیم و نیومدن تو یعنی اینکه نمی خوای!
من پیشنهادم اینه که بدون واسطه با خودش حرف بزنی. شما که اینهمه صبر کردی یه کمی هم صبر کن.
اما وقتی باهاش حرف می زنی فقط ایشون رو متهم نکن. از ایشون دلخوری درسته. ولی حتما ایشون هم از شما دلخوری هایی دارن. ما همه اشتباه می کنیم. شاید شما هم گاهی تحت تاثیر خانواده ات عمل کردی. الان ذهن شما پر شده از نقاط ضعف ایشون و خانوادشون. اگه شما بتونین تو این شرایط به خوبی های اونا و اشتباهات خودتون هم فکر کنین. حتما به تصمیم گیری بدور از احساس می رسین.
به هر حال اگه همه جا فقط به ایرادهای همسرت بپردازی، ممکنه به نفع تو رای بدن و همسرت رو محکوم کنن. ولی اون چیزی که این وسط فنا می شه. زندگی مشترکه. که با فنا شدنش شما هم ضربه می بینی.
به نفعته که منصفانه خودت رو هم نقد کنی و قضایا رو از نگاه همسرت هم بتونی ارزیابی کنی.
من نمونه لج و لج بازی خانواده ها رو از نزدیک دیدم. متاسفانه کسی که از همه بیشتر ضرر می کنه دختره.
منظور من این نیست که شما منصرف بشین از جدایی. ولی اگه این پروسه در فضای احساسات و لج و لج بازی انجام بشه حتما عوارض بدی به بار میاره هم برای شما و هم برای همسرتون.
اینا نظرات شخصی من بود و من متخصص نیستم.
موفق باشید.








علاقه مندی ها (Bookmarks)